Απορρίπτουν μια «ελευθερία ανάπηρη»

keddeΣυντονισμό φορέων και οργάνωση ενωτικής διαδήλωσης ενάντια στον φασισμό αλλά και την κυβερνητική πολιτική, πρότεινε η Κίνηση για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας (ΚΕΔΔΕ). Η Κίνηση παραχώρησε την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013 συνέντευξη Τύπου μαζί με την Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στους δημοσιογράφους (Γιώργος Παυλόπουλος), την Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας (Γιάννης Ραχιώτης), το Δίκτυο Πανεπιστημιακών (Γιάννης Μαΐστρος) και την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή (Πέτρος Κωνσταντίνου). Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 22 Οκτωβρίου, στις 6 μ.μ. στην ΕΣΗΕΑ με το εύγλωττο θέμα «το μνημονιακό τόξο, το φασιστικό βέλος και οι λαϊκές ελευθερίες της εποχής μας» και ομιλητές τους Κώστα Αρβανίτη, Μανώλη Αρκολάκη, Δημήτρη Καλτσώνη, Γιώργο Κασιμάτη και Γιώργο Κατρούγκαλο. Η «ενωτική αντικυβερνητική, δημοκρατική και αντιφασιστική διαδήλωση του μαζικού κινήματος υπέρ των λαϊκών ελευθεριών» θα γίνει σε χρόνο που θα συναποφασιστεί με άλλους φορείς.

Παρατηρητήριο Δικαιωμάτων και ενωτική αντιφασιστική διαδήλωση προτάθηκε στη συνέντευξη Τύπου

Καθόλου τυχαία στο άνοιγμα της συνέντευξης ο Κώστας Μάρκου ευχαρίστησε για την παρουσία τους δύο εκπροσώπους των επιστρατευμένων κλάδων, δηλαδή την ΟΛΜΕ και τους εργαζόμενους του μετρό που πήραν το λόγο για ένα χαιρετισμό. Άλλωστε, το πνεύμα των σύντομων τοποθετήσεων μετέφερε την αγωνία για τη βαθμιαία αλλά ποιοτικά ανώτερη αναίρεση θεμελιωδών δικαιωμάτων σε μια σειρά από κρίσιμους χώρους.

Μιλώντας για τα πανεπιστήμια, ο Γιάννης Μαΐστρος παρέθεσε τα πρόσφατα δημοκρατικά ολισθήματα που μιλούν από μόνα τους: Την κατάργηση του ασύλου και το άνοιγμα θυρών των ΑΕΙ από τα ΜΑΤ με τροχό, την υπουργική απόφαση για την απόλυση των εργαζομένων στα πανεπιστήμια ως προοίμιο απολύσεων και εκπαιδευτικού προσωπικού, τις συνδικαλιστικές και φρονηματικές διώξεις που υφίστανται οι πανεπιστημιακοί Τάκης Πολίτης, Δημήτρης Πατέλης, Κώστας Κάππας αλλά και σύλλογοι φοιτητών. «Αυτός ο φασισμός δεν έχει ξαναγίνει» συμπέρανε ο Γ. Μαΐστρος.

Παίρνοντας το λόγο ο Γιάννης Ραχιώτης, ανέπτυξε γιατί οι διώξεις της Χρυσής Αυγής χρησιμοποιούνται από την κυβέρνηση σαν νομικά εργαλεία καταστολής. Χαρακτήρισε «φασιστικής έμπνευσης νομοθετήματα» αυτά που ποινικοποιούν το φρόνημα και τις προθέσεις, όπως τα άρθρα 187 και 187Α του Ποινικού Κώδικα και σημείωσε εμφατικά ότι «δεν πρέπει να νομιμοποιήσουμε ένα αντιδραστικό νομοθέτημα επειδή τώρα χρησιμοποιείται εναντίον της Χρυσής Αυγής». Περαιτέρω, στάθηκε στη θεωρία των «δύο άκρων», σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι αποσκοπεί στη «νομιμοποίηση των φασιστικών οργανώσεων και φασιστικών πρακτικών» την ίδια στιγμή που εμφανίζει «τη βαρβαρότητα της κυβερνητικής πολιτικής ως σωφροσύνη και μετριοπάθεια».

«Νόμος δεν είναι το δίκιο του εργάτη αλλά αυτό που λένε τα ΜΜΕ» υπογράμμισε ο Γιώργος Παυλόπουλος, φωτίζοντας την πλευρά των σύγχρονων ιδεολογικών μηχανισμών που λειτουργούν σαν «βιομηχανία κατασκευής υπηκόων», όπως χαρακτηριστικά είπε. Ο ομιλητής αναφέρθηκε διεξοδικά στο παράδειγμα της λειτουργίας της ΕΡΤ μετά το κυβερνητικό «λουκέτο» ως δείγμα της πραγματικής ανάγκης για μια δημόσια τηλεόραση. «Θα κάνουμε μεγάλο λάθος αν αφήσουμε να πάει χαμένη αυτή η υπόθεση», ανέφερε για να δώσει έμφαση στο ότι «επί 4 μήνες λειτουργεί υπό κατάληψη και έλεγχο των εργαζομένων της». Ο Γιώργος Παυλόπουλος πρότεινε ακόμη να συσταθεί ένα «Παρατηρητήριο Παραβιάσεων Δικαιωμάτων», για τη συνεχή εγρήγορση του δημοκρατικού κινήματος υπεράσπισης των ελευθεριών.

Για την «καταστολή στην υπηρεσία του ρατσισμού» μίλησε ο Πέτρος Κωνσταντίνου. Ανέφερε τις ανήκουστες μέχρι πρόσφατα διώξεις που υφίσταται η ΚΕΕΡΦΑ για τις αποκαλύψεις της στο κολαστήριο μεταναστών της Αμυγδαλέζας. Για μια ανακοίνωση της Κίνησης διώκεται ο ίδιος ο Πέτρος Κωνσταντίνου, ως συντονιστής της, σε μια φιλοναζιστική πρακτική φίμωσης μιας αποκαλυπτικής φωνής υπέρ των αδυνάτων. Ο ομιλητής αναφέρθηκε επίσης στη ρατσιστική δολοφονία του Πακιστανού Σαχτζάτ Λουκμάν που μαχαιρώθηκε με χρυσαυγίτικο τρόπο αλλά καμία σχετική δίωξη δεν ασκήθηκε, όπως και σε «ορφανές» ρατσιστικές δολοφονίες, με ενδεικτική αυτή ενός Πακιστανού διανομέα το 2009 στον Άγιο Παντελεήμονα. Στο πνεύμα αυτό, ο Πέτρος Κωνσταντίνου κατήγγειλε τη σωρεία εγκληματικών ενεργειών της ΕΛΑΣ σε αστυνομικά τμήματα και τις σχέσεις της με τη Χρυσή Αυγή σε αυτό το επίπεδο.

Η ΚΕΔΔΕ, όπως ανέπτυξε η Αγγελική Χρονοπούλου, προβάλει «ένα πλαίσιο επιθετικών διεκδικήσεων για τα πολιτικά και δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού μας», για να αναδείξει «τις κατακτήσεις που χρειάζονται στην εποχή μας» τις οποίες σκοπεύει «να τις επιβάλλει με τον αγώνα του το μαζικό κίνημα». Και κλείνοντας υπογράμμισε ότι «δεν θα καταδικάσουμε τη βία από οπουδήποτε και αν προέρχεται», διότι «αυτό που καταγγέλλουν η κυβέρνηση και τα τηλεδικεία ως εξτρεμιστική εγκληματική βία και τρομοκρατία δεν είναι τίποτε άλλο από τη νόμιμη αυτοάμυνα του λαού απέναντι στη βία των Ταγμάτων Εφόδου του Δένδια, του Σαμαρά και του Βενιζέλου».

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 20-10-2013)

Αλήθειες και ψέματα για την ΕΡΤ

Δεν θα κάνουμε εδώ το ρέκβιεμ της δημόσιας τηλεόρασης. Άλλωστε, στο εκρηκτικό πολιτικό τοπίο που πυροδότησε η αιφνιδιαστική απόφαση της κυβέρνησης την Τρίτη 11 Ιουνίου να κλείσει οριστικά την ΕΡΤ, που προκάλεσε ακαριαίες μαζικές λαϊκές αντιδράσεις, τίποτα δεν είναι απίθανο για τη συνέχεια, ακόμη και μεγάλες ανατροπές. Αυτό όμως που επιβάλλεται να δείξει κανείς είναι το μέγεθος της παραποίησης και της υποκρισίας που είχε η ρητορική της κυβέρνησης προκειμένου να δικαιολογήσει στην κοινή γνώμη την πράξη της.

Εν αρχή ην τα οικονομικά: «Η ΕΡΤ, είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση μοναδικής αδιαφάνειας και απίστευτης σπατάλης. Κι αυτό τελειώνει σήμερα», ήταν τα λόγια του κυβερνητικού εκπροσώπου Σίμου Κεδίκογλου στην πρώτη του δήλωση, όταν άφησε «παγωμένους» τους πάντες. Πολλά ψέματα σε μία φράση: Πρώτο, «αδιαφάνεια» με διορισμένη από την κυβέρνηση διοίκηση, με ανάλογη κομματική στελέχωση των ανώτερων κλιμακίων και επιλογή προγραμμάτων και προσώπων, δεν μπορεί να υπάρξει σε ένα τόσο στενά ελεγχόμενο μηχανισμό. Δεύτερο, η καταγγελλόμενη «σπατάλη», ακόμη κι αν ίσχυε, δεν αφορούσε τον κρατικό προϋπολογισμό, από τον οποίο δεν άντλησε ποτέ κανένα ποσό η ΕΡΤ. Ο ίδιος άλλωστε ο Σίμος Κεδίκογλου, διαβεβαίωνε μία μέρα μετά τους ξένους ανταποκριτές Τύπου ότι «δεν είναι για οικονομικούς λόγους» η απόφαση για λουκέτο.

Ο ένοχος για την έλλειψη αξιοκρατίας μετατρέπεται σε μάρτυρα κατηγορίας

Τι συνέβη λοιπόν; Η εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, ήταν σαφής στη συνέντευξη που παραχώρησε στο τελευταίο δελτίο ειδήσεων που μετέδωσε η ΝΕΤ, μιλώντας στην Έλλη Στάη: «Η ενημέρωση που υπήρξε από τη μεριά της κυβέρνησης, ήταν ότι η ΕΡΤ κλείνει και απολύονται όλοι γιατί πρέπει να πιάσουμε το στόχο των 2.000 ατόμων και όχι γιατί υπάρχουν οικονομικά ζητήματα διαχείρισης. Τα οικονομικά ζητήματα διαχείρισης μπορούσαν να έχουν αντιμετωπιστεί επί ένα χρόνο από τους αρμόδιους υπουργούς», είπε συγκεκριμένα, δηλώνοντας το αυτονόητο.

Κι όμως η ΝΔ το αρνείται! Με non paper, η λεωφόρος Συγγρού προσπάθησε να δώσει άλλη ερμηνεία: «Όσες φορές και αν επιχειρήθηκε οποιαδήποτε παρέμβαση ή εκσυγχρονισμός, η συνδικαλιστική αντίσταση των εργαζομένων δεν επέτρεψε οποιαδήποτε αλλαγή», γράφουν τα στελέχη της Ρηγίλλης στην άτυπη ενημέρωση προς τους δημοσιογράφους. Το είπε όμως χαρακτηριστικά και ο Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας την Τετάρτη το βράδυ: Οι αντιδράσεις στην απόφαση της κυβέρνησης «είναι οι τελευταίοι σπασμοί ενός συστήματος που καταρρέει». Αλήθεια, ποιος το οικοδόμησε αυτό σύστημα; Ποιος εξέθρεψε και ποιος γέννησε τους συνδικαλιστές στους οποίους σήμερα αποδίδεται όλο το ανάθεμα; Μη βιαστεί κανείς να απαντήσει, το ομολογεί η ίδια η Νέα Δημοκρατία στο non paper της: «Στην ΕΡΤ, ούτε ένας από τους εργαζόμενους δεν έχει προσληφθεί με αξιοκρατικά κριτήρια, αλλά με επιλογές της εκάστοτε διοίκησης, που επιλέγετο από την εκάστοτε κυβέρνηση». Τώρα λοιπόν ο ένοχος μετατρέπεται ξαφνικά σε μάρτυρα κατηγορίας, απαλλάσσοντας ταυτόχρονα τον εαυτό του από την ευθύνη!

Χαρακτηριστική είναι επίσης η επιχείρηση απαξίωσης του έργου που προσφέρει η δημόσια τηλεόραση. Πρόκειται για το χυδαίο επιχείρημα του «4%», το οποίο χρησιμοποίησε τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο Σίμος Κεδίκογλου. «Μιλάμε για περίπου 300 εκατομμύρια τα οποία πετυχαίνουν να αποσπάσουνε το ενδιαφέρον του 4% των Ελλήνων», είπε συγκεκριμένα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Μπορούμε εύκολα να φανταστούμε τα πρότυπα των κυβερνώντων για τη «Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση», αλλιώς ΝΕΡΙΤ ΑΕ που σκοπεύουν να ιδρύσουν: Λίγες επενδύσεις, υψηλές τηλεθεάσεις – άρα στο δρόμο που χάραξε προφανώς ο …Σουλεϊμάν.

Και πότε με το καλό θα ανοίξει η «νέα δημόσια τηλεόραση» που κατά τον πρωθυπουργό «δεν έκλεισε ποτέ»; Άγνωστο! «Μέσα στο καλοκαίρι» είπε αόριστα ο Σίμος Κεδίκογλου, κάτι που σημαίνει ότι η διακοπή προγράμματος μπορεί να διαρκέσει μήνες. Ούτε σε τριτοκοσμικά μέρη δεν λαμβάνονται τέτοιες αυταρχικές αποφάσεις. Ούτε σε περιόδους πολέμων και κατοχής δεν κόβεται στον πολιτισμένο κόσμο το δημόσιο τηλεοπτικό σήμα. Ας μην πάμε όμως μακριά. Ο ίδιος άνθρωπος που μιλώντας εξ ονόματος του Αντώνη Σαμαρά εξήγγειλε διά τηλεοράσεως το κόψιμο του δημόσιου σήματος, έλεγε πριν ένα χρόνο: «Η ΕΡΤ είναι δημόσια περιουσία και αυτό που βλέπουμε, η συρρίκνωση και απαξίωσή της είναι προς όφελος ιδιωτικών αλλά και ξένων συμφερόντων και δεν θα αφήσουμε αυτό να γίνει». Θαυμάζουμε σταθερότητα και ειλικρίνεια.

Η μάχη για την ενημέρωση

Η «μαύρη οθόνη» που έπεσε στις δημόσιες τηλεοπτικές συχνότητες δεν είναι ξεκομμένη από τη μεγάλη σύγκρουση που βρίσκεται αυτήν την περίοδο σε εξέλιξη γύρω από το μέλλον της ενημέρωσης. Το ντόμινο πυροδότησε η απόφαση του ιδιοκτήτη του Star, Γιώργου Βαρδινογιάννη, να τροποποιήσει ριζικά το χαρακτήρα του καναλιού του, φέρνοντας στο δελτίο ειδήσεων τον Νίκο Χατζηνικολάου, που θα ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο. Ο ίδιος επιχειρηματίας είναι μέτοχος όμως και στο Mega. Οι δε συνέταιροί του, ο ΔΟΛ και ο Πήγασος, δηλαδή οι Σταύρος Ψυχάρης και Φώτης Μπόμπολας, απειλούν με «έξωση» τον Γ. Βαρδινογιάννη από το Mega και ήδη παίζεται πολύ μεγάλο παρασκήνιο στο φόντο αυτό, με δεδομένο μάλιστα ότι το Mega καταγράφει ζημίες 8 εκατ. ευρώ ήδη για το πρώτο εξάμηνο του 2013, ενώ επίκειται αύξηση του μετοχικού του κεφαλαίου κατά 15 εκατ. ευρώ.

Η πολιτική ενεργοποίηση του Star και μάλιστα σε αντιμνημονιακή (όπως φαίνεται) κατεύθυνση ασφαλώς και αλλάζει δραματικά τις ισορροπίες στην ενημέρωση και όχι μόνο, αν δεχτεί κανείς ότι τα κανάλια δεν περιορίζονται στην ενημέρωση και την ψυχαγωγία, αλλά παράλληλα κινούν κάποια νήματα της εξουσίας. Σε αυτόν τον καμβά, η επαναθεμελίωση της δημόσιας τηλεόρασης σε μια καθαρά κομματική βάση, όπου θα προσλαμβάνονται αποκλειστικά δημοσιογράφοι που θα δεχτούν να αποτελούν τυφλά όργανα μιας κυβέρνησης, είναι μια πολύ αρνητική εξέλιξη.

(Δημοσιεύτηκε στον Παλμό Γλυφάδας, 15/6/2013)

Η αντιδραστική φύση της μετανάστευσης

diavatirio-eurokinissi-660Οι στίχοι «κακούργα μετανάστευση, κακούργα ξενιτιά, μας πήρες απ’ τον τόπο μας, τα πιο καλά παιδιά» από το στόμα του Στέλιου Καζαντζίδη, τραγουδήθηκαν πολύ στην Ελλάδα των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Ο χρόνος όμως γυρνά και η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία, αφού εκτός από τα πιο καλά παιδιά, στις σύγχρονες «φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές» οδεύουν και τα πιο καλά μυαλά. Μια μορφωμένη γενιά νέων εργαζομένων που τρέχει να ξεφύγει από τη δαμόκλειο σπάθη της στατιστικά βέβαιης και κοινωνικά ανάλγητης ανεργίας, αλλά και που αναζητά το οξυγόνο της ελπίδας σε χώρες όπου με το μισθό από την εργασία του, μπορεί κανείς να ζήσει με αξιοπρέπεια.

Ξανά, η Εδέμ της εργασίας εντοπίζεται στη Γερμανία, τη χώρα όπου η ανεργία κυμαίνεται στο 6,9%, ένα μέγεθος που από μόνο του καθιστά θελκτική τη μετανάστευση. Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία της χώρας, τη χρονιά που πέρασε η ροή μεταναστών προς τη Γερμανία αυξήθηκε κατά 13%. Ειδικά για τους Έλληνες, η χώρα της Άνγκελα Μέρκελ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έγινε προορισμός εγκατάστασης και εργασίας για 10.000 επιπλέον άτομα σε σχέση με το 2011, ένα ποσοστό αύξησης 43%! Ο χάρτης της ροής των μεταναστών προς τον ισχυρό της Ευρώπης αποκαλύπτει γλαφυρά την ουσία και το δράμα της οικονομικής κρίσης που πλήττει όλο τον Νότο: Αύξηση 45% σημειώθηκε στη μετανάστευση Ισπανών προς τη Γερμανία, ενώ τα αντίστοιχα στοιχεία για την Πορτογαλία ήταν αύξηση 43% και για την Ιταλία αύξηση 40%. Σε απόλυτους αριθμούς, οι περισσότεροι νέοι μετανάστες προέρχονται από την Πολωνία, ενώ σημαντική αύξηση παρατηρείται και στη μετανάστευση πολιτών των κρατών τα οποία εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και το 2007 και κυρίως, από τη Σλοβενία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

Αυξήθηκαν κατά 43% οι μετανάστες από την Ελλάδα προς τη Γερμανία, ενώ 300.000 Έλληνες είναι έτοιμοι προς μετανάστευση

Η μετανάστευση δεν είναι μια ανέμελη περιπλάνηση από πόλη σε πόλη, μια ανθρώπινη παρόρμηση προς το διαφορετικό και την περιπέτεια, όπως κάποια ρεύματα σκέψης και στην Αριστερά υποστηρίζουν. Δεν είναι ένα μεταφοιτητικό «Erasmus» αλλά μια αγωνιώδης και οδυνηρή απάντηση στο πιεστικό ζήτημα της επιβίωσης, της επαγγελματικής αξιοπρέπειας και της οικογενειακής προκοπής. Είναι περαιτέρω μια προσωπική στάση για την ατομική επιβίωση που ερείδεται στα αδιέξοδα μιας χώρας, αλλά τα επιτείνει κιόλας. Σύμφωνα με τον καθηγητή Οικονομικής Γεωγραφίας στο ΑΠΘ, Λόη Λαμπριανίδη, που εκπόνησε έρευνα για το 2010, ξεπερνούν τους 120.000 οι επιστήμονες και ειδικοί που έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα, ένα ποσοστό 10% του επιστημονικού δυναμικού της χώρας. Παράλληλα, τα βιογραφικά τους σημειώματα σε φορείς του εξωτερικού φέρεται σήμερα να έχουν στείλει 300.000 Έλληνες, έτοιμοι την επόμενη μέρα να πάρουν εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου «αιμορραγία» εργατικής δύναμης, με κύριο ωφελούμενο τη χώρα υποδοχής, που χωρίς να επενδύσει σε κρατικό ή οικογενειακό επίπεδο ούτε ένα ευρώ, ωφελείται από την εκμετάλλευση της εργασίας με πενιχρά ανταλλάγματα, πολύτιμα όμως σε περιόδους τέτοιας κρίσης.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 12-5-2013)

Μητροπολιτικό Πάρκο η μόνη αξιοποίηση του Ελληνικού

IMG_2260Τελείωσαν τα επιχειρήματα για την πώληση του Ελληνικού στους γνωστούς άγνωστους «επενδυτές». Όταν σύσσωμη η τοπική κοινωνία, όπως την εκφράζουν οι αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης και οι κινήσεις πολιτών, αλλά και οι επιστημονικοί φορείς της χώρας, όπως το Τεχνικό Επιμελητήριο και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, τάσσονται αναφανδόν και με έμφαση κατά της δρομολογημένης επένδυσης, προτάσσοντας μια εναλλακτική συνολική και τεκμηριωμένη λύση, τότε κανείς δεν δικαιούται να τους παραβλέψει. Πόσω μάλλον, όταν η σχεδιαζόμενη επένδυση προβλέπεται είτε να μείνει στα χαρτιά, είτε να …«φεσώσει» ακόμη το Δημόσιο. Το θέμα συζητήθηκε εκτενώς σε ημερίδα που διοργανώθηκε το Σάββατο 20 Απριλίου, στο Ολυμπιακό Γήπεδο μπάσκετ του Ελληνικού με τον χαρακτηριστικό ερωτηματικό τίτλο «αξιοποίηση για ποιους;». Πριν την έναρξη της ημερίδας, οι εμπλεκόμενοι φορείς έδωσαν συνέντευξη Τύπου, όπου εξέθεσαν την επιχειρηματολογία τους.

Οι φορείς καταγγέλλουν ένα πολεοδομικό τερατούργημα, ένα οικολογικό έγκλημα και ένα οικονομικό σκάνδαλο

Το πρώτο που οφείλει να εξετάσει κανείς είναι το προσδοκώμενο έσοδο από την πώληση του ακινήτου, αν δηλαδή το πόσο αυτό θα συμβάλει στο δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας. Από τις «διαρροές» μαθαίνουμε ότι η τιμή που σήμερα συζητείται για όλη την έκταση φτάνει το μισό δισ. ευρώ, τη στιγμή που πριν μερικούς μήνες αναμενόταν να φτάσουν στα κρατικά ταμεία 5 δισ.! Όπως επισημαίνει ο Δήμαρχος Ελληνικού, Χρήστος Κορτζίδης, η μετεγκατάσταση των υποδομών που σήμερα βρίσκονται στο χώρο ή η ανακατασκευή τους σε άλλο μέρος μπορεί να κοστίσει ως και 2,5 δισ ευρώ. Με άλλα λόγια, το συνολικό ισοζύγιο ενδέχεται να είναι «μείον».

Έπειτα, υπάρχει το παραμύθι των θέσεων εργασίας. Αρχικά, το 2010, έκαναν λόγο για 45.000 νέες θέσεις εργασίας. Σήμερα μιλούν για 10.000. Όπως όμως εκτίμησε ο καθηγητής Πολεοδομίας του ΕΜΠ, Νίκος Μπελαβίλας, άμεσα δεν θα δημιουργηθούν περισσότερες από 500(!) θέσεις εργασίας, με μακροπρόθεσμη πρόβλεψη αυτές να αγγίξουν συνολικά τις 2.000 το περισσότερο! Την ίδια στιγμή, δεν υπάρχει ακόμη μελέτη για το πόσες θέσεις εργασίας θα καταργήσει μια τέτοια κολοσσιαία επένδυση, στο κοντινό εμπορικό κέντρο της Γλυφάδας ή της Αργυρούπολης, ακριβώς όπως έκανε το Mall στην αγορά του Αμαρουσίου ή το ΙΚΕΑ για την ελληνική βιομηχανία επίπλου.

Οι καθηγητές του ΕΜΠ ήταν σαφείς: Δεν υπάρχει σήμερα, ούτε υπήρξε ποτέ, σε διεθνές επίπεδο ιδιωτικός φορέας που θα μπορούσε να φέρει σε πέρας ολόκληρο το σχέδιο για το Ελληνικό. Τα ανάλογα έργα στο εξωτερικό εκπονούνται αποκλειστικά από το Δημόσιο. Οπότε, σύμφωνα με την εκτίμηση του Νίκου Μπελαβίλα, υπάρχουν δύο πιθανότητες: Η μία και μάλλον …μακρινή, είναι να οικοδομηθούν σε βάθος 25ετίας, περισσότερα από 3 εκατομμύρια τετραγωνικά μπετόν, ένα σχέδιο που όπως είπε ο Πάνος Τότσικας, θα είναι ένα «πολεοδομικό τερατούργημα και ένα οικολογικό έγκλημα που θα καταλήξει σε ένα οικονομικό σκάνδαλο». Η δεύτερη και πιθανότερη περίπτωση είναι να αξιοποιηθεί μόνο το πιο ελκυστικό κομμάτι, αυτό στην παραλία του Αγίου Κοσμά, παραδίδοντας το υπόλοιπο πρώην αεροδρόμιο στη φθορά αλλά στα χέρια των «επενδυτών».

Δημοπρατήριο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, χωρίς τιμή εκκίνησης το ΤΑΙΠΕΔ

Αντίθετα με αυτή τη συνολικά ανορθολογική επιλογή, για όποιον έχει ακόμη στοιχειώδη κρίση για να ξεχωρίσει το καλό του τόπου από το καλό των δανειστών, διατυπώνεται η πρόταση για ένα μητροπολιτικό πάρκο υψηλού πρασίνου. Δεν θα είναι μια απέραντη έκταση με χορτάρι, όπως χλευαστικά αντιτείνουν οι οπαδοί του ΤΑΙΠΕΔ, αλλά ένα πάρκο με 21 κτίρια συνολικής επιφάνειας 370.000 τετραγωνικών, η χρήση των οποίων θα εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση του έργου. Προβλέπονται μεταξύ άλλων, χρήσης αναψυχής, υδροπάρκο, ενυδρείο, εκθεσιακό – συνεδριακό κέντρο, χώροι αθλητισμού, μουσεία, αλλά και ένας αυτοδιαχειριζόμενος αστικός αγρός. Όπως υποστηρίζουν οι μελετητές του ΕΜΠ, το σχέδιο αυτό μπορεί να τεθεί αύριο κιόλας σε εφαρμογή, να κοστίσει 47 εκατ. ευρώ (101 εκατ. στην ολοκλήρωσή του) και να δώσει δουλειά άμεσα σε 200-500 ανθρώπους, με μακροπρόθεσμο στόχο 2,5 χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Πόσο κοστίζει το πρώην αεροδρόμιο;

 Τι είναι τελικά το ΤΑΙΠΕΔ; «Δημοπρατήριο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, χωρίς τιμή εκκίνησης», είπε γλαφυρά ο πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Χρήστος Σπίρτζης. «Ας μας εξηγήσει ο νυν πρόεδρος του ταμείου, αν έβγαζε στο σφυρί το σπίτι του, δεν θα έθετε μια τιμή βάσης;», ρώτησε ρητορικά. Μέχρι σήμερα πάντως, δεν υπάρχει αποτίμηση ενός από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της αττικής γης. «Ό,τι προαιρείσθε», που έλεγαν κάποτε και οι ζητιάνοι.

Για το λόγο αυτό, το ΤΕΕ έχει ξεκινήσει μια μελέτη για να γίνει πραγματική εκτίμηση της αξίας του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, ώστε τουλάχιστον να υπάρχει ένα σαφές μέτρο σύγκρισης για τις προσφορές που θα λάβει το Δημόσιο από τους υποψήφιους επενδυτές. Το καταγγελλόμενο και επερχόμενο ξεπούλημα εκτός από πολιτικές θα έχει και άλλες ευθύνες, τόνισε ο πρόεδρος του ΤΕΕ, δεσμευόμενος να καταθέσει αγωγές.

Όπως εξήγησε στον «Παλμό» ο Χρήστος Σπίρτζης, τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης θα είναι έτοιμα σε ενάμιση μήνα. Δεν πρόκειται βέβαια για μια απλή εργασία, καθώς λείπουν εντελώς κάποια απαραίτητα δεδομένα: Πρώτον, δεν υπάρχουν διατυπωμένοι οι όροι δόμησης της περιοχής και δεύτερον, δεν υπάρχουν τιμές της κτηματαγοράς, καθώς η αγορά γης έχει καταρρεύσει. Σε κάθε περίπτωση, η μελέτη του ΤΕΕ θα ορίσει το κόστος της γης στη βάση του σχεδίου του ΤΑΙΠΕΔ από τη μία μεριά και της πρότασης για Μητροπολιτικό Πάρκο από την άλλη.

(Δημοσιεύτηκε στον Παλμό Γλυφάδας, 20-4-2013)

Κράτος – Εκκλησία: Καμία σχέση!

30012013_simasia_1«Ου σώζεται βασιλεύς διά πολλήν δύναμιν και γίγας ου σωθήσεται εν πλήθει ισχύος αυτού», αναφέρεται σε έναν από τους δίσημους και με πολλές αναγνώσεις Ψαλμούς του προφήτη και βασιλιά Δαυίδ. Μια υπόμνηση που φαίνεται να ξεχνά συστηματικά η Εκκλησία της Ελλάδος, ένας οργανισμός που περιφρουρεί τη σημαντική περιουσία του ως κόρην οφθαλμού, βασιζόμενος κυρίως στους στενούς δεσμούς του με την κρατική εξουσία. Η οικονομική κρίση όμως και η βαθμιαία εξώθηση των εργαζόμενων στην εξαθλίωση έχει θέσει νέες προτεραιότητες και είναι ίσως η ωριμότερη στιγμή για να τεθεί επί τάπητος και θαρρετά το θέμα του πλήρους διαχωρισμού μεταξύ κράτους και εκκλησίας. Με απόλυτο σεβασμό στην θρησκευτική συνείδηση, αλλά και με την απόλυτη θέση ότι το μεταφυσικό αίσθημα ανήκει στη σφαίρα του ατομικού και δεν έχει σχέση με την κρατική πολιτική.

Το μεταφυσικό αίσθημα ανήκει στη σφαίρα του ατομικού και όχι στην κρατική πολιτική

Τα πρώτα μέτρα σε αυτή την κατεύθυνση, για την πλήρη αποθεοποίηση του κράτους και της δημόσιας ζωής, είναι η κατάργηση (με σχετική αναθεώρηση) του άρθρου 3 του Συντάγματος, που επιβάλλει την κρατική – επικρατούσα θρησκεία και τον επίσημο προσηλυτισμό. Η πλήρης και χωρίς όρους συνταγματική ανακήρυξη της θρησκείας σε αποκλειστικά ατομική υπόθεση του πολίτη καθώς και της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης. Κάθε πολίτης είναι απόλυτα ελεύθερος να πιστεύει σε όποια θρησκεία θέλει ή να μην παραδέχεται καμία θρησκεία. Είναι απολύτως αναχρονιστικό να υφίσταται υπουργείο με τον τίτλο «και Θρησκευμάτων». Τομέας κρατικής μέριμνας πρέπει να είναι αποκλειστικά και κατά προτεραιότητα η παιδεία και παράλληλα πρέπει να καταργηθεί το μάθημα των θρησκευτικών, τα κατηχητικά και ο κάθε μορφής επίσημος ή ανεπίσημος προσηλυτισμός, όπως οι πρωινές προσευχές, τα κηρύγματα και ο σχολικός εκκλησιασμός.

Άμεση κατάργηση της κρατικής μισθοδοσίας των παπάδων και δεσποτάδων και πληρωμή τους από την εκκλησία, χωρίς καμιά άλλη διατύπωση

Ως προς το οικονομικό ζήτημα, ας γίνει πεποίθηση των στελεχών της Εκκλησίας της Ελλάδος ότι «ουκ ες τέλος επιλησθήσεται ο πτωχός» και ας ξεκινήσει από τα του οίκου τους η προσπάθεια οικονομικής ανόρθωσης της χώρας και του λαού της. Επιβάλλεται η άμεση απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση (δηλαδή η δήμευση) όλης της αμύθητης εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας, ακίνητης και κινητής, αστικής και αγροτικής. Παραχώρησή της για κοινωφελή χρήση σε εργάτες γης, ακτήμονες, μετανάστες και Δήμους. Είναι απολύτως παράλογο να πετσοκόβονται οι συντάξεις του ΟΓΑ και όλες οι υπόλοιπες παροχές του κράτους και την ίδια στιγμή οι ιερείς να συντηρούνται από το δημόσιο ταμείο. Άμεση κατάργηση της κρατικής μισθοδοσίας των παπάδων και δεσποτάδων και πληρωμή τους από την εκκλησία, χωρίς καμιά άλλη διατύπωση, είναι η μόνη ενδεδειγμένη και τίμια λύση. Παράλληλα, πρέπει να καταργηθούν όλες οι επιδοτήσεις, οι επιχορηγήσεις και οι προκλητικές φοροαπαλλαγές της Εκκλησίας και όλων των θρησκευτικών οργανώσεων.

Σε διοικητικό επίπεδο, για να μην θυμίζει η σύγχρονη Ελλάδα ένα θεοκρατικό καθεστώς, ας καταργηθεί ο θρησκευτικός όρκος στα δικαστήρια, στη Βουλή και ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας. Να κατοχυρωθεί παράλληλα πλήρως και ουσιαστικά ο πολιτικός γάμος, η πολιτική κηδεία, η καύση των νεκρών καθώς και η πολιτική ονοματοδοσία των παιδιών από τους γονείς τους. Οι αντίστοιχες θρησκευτικές τελετές (γάμος, κηδεία, βάπτιση) πρέπει να είναι εθελοντικές επιλογές των πολιτών, που δεν παράγουν νομικά αποτελέσματα.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 3-2-2013)