Επιστροφή στο σοσιαλδημοκρατικό τόξο

Τακτικές κινήσεις που φέρνουν το όχημα του ΣΥΡΙΖΑ στα περίχωρα της σοσιαλδημοκρατίας επιλέγει μεθοδικά η ηγεσία του Συνασπισμού. Η ανανεωμένη πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για «ευρεία συμπαράταξη» των αντιμνημονιακών δυνάμεων που θα φέρει ένα «νέο συνασπισμό εξουσίας» συνιστά στην πραγματικότητα μια επανάληψη της συνταγής που ακολουθήθηκε στις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές με το ψηφοδέλτιο του Αλέξη Μητρόπουλου, η οποία ελπίζεται ότι θα φέρει διαφορετικά αποτελέσματα.

Συνέχεια

Advertisements

Αλέκος Αλαβάνος: Μέτωπο μεν, ΣΥΡΙΖΑ δε…

Οργανωτική πλειοδοσία και προγραμματική αναζήτηση χαρακτηρίζουν τα βήματα συγκρότησης του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, που πραγματοποιεί αυτό το Σαββατοκύριακο στο αμφιθέατρο της ΑΣΟΕΕ την Πανελλαδική του Συνάντηση. Ειλημμένη απόφαση των συμμετεχόντων είναι να τερματιστεί η ιδιότυπη μονοπρόσωπη εκπροσώπηση του Μετώπου από τον Αλέκο Αλαβάνο και πλέον να λάβει μονιμότερα χαρακτηριστικά η συμμαχία.

Για το λόγο αυτό κυκλοφόρησε και θα συζητηθεί στη Συνάντηση κείμενο με επτά κανόνες λειτουργίας. Σ’ αυτό ξεκαθαρίζεται ότι το Μέτωπο «δεν αποτελεί κόμμα ή οργάνωση, αλλά συνάντηση συλλογικοτήτων, κινημάτων, προσώπων» και διαπιστώνεται η μεταβατική κατάστασή του. Από τη Συνάντηση της ΑΣΟΕΕ θα εκλεγεί το Συντονιστικό του Μετώπου, στο οποίο αναδεικνύονται αριστίνδην κάποια μέλη ως εκπρόσωποι των συνιστωσών και με ψηφοφορία τα υπόλοιπα. Ως ορίζοντας του νέου οργάνου τίθεται το προσεχές φθινόπωρο. Απαντώντας έμμεσα στις ατολμίες του οργανωτικού μοντέλου του ΣΥΡΙΖΑ, το Μέτωπο θεσπίζει ψήφο για όλα τα μέλη και ορίζει ότι καμία συνιστώσα δεν μπορεί να ελέγχει πάνω από το 30% των μελών του Συντονιστικού.

Η πολιτική πρόταση προς τη Συνάντηση συνιστά ένα κράμα εξεγερτικών καλεσμάτων μαζί με μια θεσμική απάντηση στο ζήτημα της εξουσίας. Συγκεκριμένα, ως κεντρική θέση παρουσιάζεται το σχήμα «λαϊκή εξέγερση, να φύγει η κυβέρνηση, μέτωπο, υπάρχει άλλος δρόμος», την ίδια στιγμή όμως ως στρατηγικός στόχος τίθεται η «προοδευτική αριστερή λύση στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας και η συγκρότηση, με πυρήνα όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά και με τη συμμετοχή της ριζοσπαστικής οικολογίας και των δυνάμεων που διαφοροποιούνται οριστικά από τις επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, μιας νέας λαϊκής πλειοψηφίας ικανής να οδηγήσει στην ήττα του νεοφιλελευθερισμού και των επιλογών του».

Δειλά βήματα χαρακτηρίζουν τη στάση του Μετώπου απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση φανερώνοντας εσωτερικές αντιθέσεις. Μολονότι δηλώνεται ότι «η συμμετοχή στην ευρωζώνη, το ευρώ δεν αποτελεί ταμπού», δεν υπάρχει στο κείμενο κριτική στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Έτσι, ο ευρωσκεπτικισμός εξαντλείται στο νόμισμα: «Ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα οικονομικής αναγέννησης και κοινωνικής προστασίας είναι σαφές ότι είναι εντελώς αδύνατο να υπάρξει στα πλαίσια της ζώνης του ευρώ», δηλώνεται.

Σημαντικό στοιχείο για τη φυσιογνωμία του εγχειρήματος είναι το γεγονός ότι παρά τη σαφή τάση του Μετώπου να καταστεί ανεξάρτητος πόλος, ο βηματισμός του γίνεται εντός του πλαισίου του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως χαρακτηριστικά τονίζεται, για το ΣΥΡΙΖΑ, «η μικρή περιπετειώδης αλλά αξιόλογη ιστορία του, η στήριξή του στα κινήματα του άρθρου 16 και του Δεκέμβρη, η αρχική ενωτική και κινηματική δυναμική του, η ελπίδα που είναι ακόμα ζωντανή σε πολλά μέλη του, του επιτρέπουν να παίξει ένα σημαντικό ρόλο».

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 26-3-2011)

Σε γενική δοκιμασία ο ΣΥΡΙΖΑ με κείμενο διαφωνίας

Η Κουμουνδούρου θυσιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ στο βωμό της συνάντησης με τη σοσιαλδημοκρατία

Τα σύννεφα μαζεύτηκαν από νωρίς. Πριν καν ανοίξουν οι κάλπες για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, οι συζητήσεις στράφηκαν στο μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ με δραματικούς τόνους. Κείμενο που υπογράφουν δύο βουλευτές του συμμαχικού σχήματος (Β. Μουλόπουλος και Θ. Δρίτσας) και εννέα μέλη της Γραμματείας (από τη Ρόζα, το Ξεκίνημα, το Κόκκινο, την ΑΚΟΑ, τους Οικοσοσιαλιστές και ανένταχτοι) δημοσιεύτηκε την Παρασκευή στην Αυγή και θέτει σοβαρό ζήτημα κρίσης εντός του ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζοντας και σε επίπεδο στελεχών την παραζάλη που έχει κυριεύσει τα μέλη της συμμαχίας: Το γεγονός ότι στην περιφέρεια Αττικής μοιράζουν διαφορετικό προεκλογικό υλικό και κολλούν αφίσες με διαφορετικά συνθήματα.

Η σχετική συζήτηση ήταν βέβαια αναπόφευκτη από τη στιγμή που οι δυνάμεις του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής και η ηγεσία του Συνασπισμού ανακοίνωσαν ότι υποστηρίζουν διαφορετικές υποψηφιότητες. Το γεγονός ωστόσο ότι οι αντιθέσεις βγαίνουν στην επιφάνεια τόσο νωρίς, δείχνει ότι οι διεργασίες που κυοφορούνται, ενδεχομένως θα επηρεάσουν και το σημερινό αποτέλεσμα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ «απέτυχε να προωθήσει το βασικό λόγο δημιουργίας του, την ενότητα της Αριστεράς», διαπιστώνουν τα στελέχη της Γραμματείας και οι δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Ως στοιχεία που επέτειναν την κρίση κατονομάζουν «τα διαφορετικά σχέδια και τις αποκλίνουσες στρατηγικές αφενός της ηγεσίας του Συνασπισμού και αφετέρου των δυνάμεων του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής». Δηλώνουν επίσης ότι «μετά τις εκλογές δεν μπορούμε να συνεχίσουμε σαν να μην έχει συμβεί τίποτε» και δεσμεύονται να παρουσιάσουν αναλυτικά και δημόσια τις θέσεις τους. Οι υπογράφοντες αποφεύγουν να πάρουν θέση ποιον από τους δύο συγγενείς συνδυασμούς στηρίζουν και αναφέρονται γενικά στην «αριστερή ψήφο κατά του μνημονίου». Είναι σαφές ότι πρόκειται για ένα τρίτο πόλο εντός του ΣΥΡΙΖΑ, που τοποθετείται ανάμεσα στις «ακρότητες» Συνασπισμού και Αλαβάνου.

Τι οδήγησε όμως σε αυτή τη δημόσια διαφοροποίηση, δύο μέρες πριν την κάλπη; Την απάντηση δίνει η ολοένα αυξανόμενη προβολή από το Συνασπισμό, της συμμαχίας του με τις «δυνάμεις του κοινωνικού ΠΑΣΟΚ». Όπως έχει κατ’ επανάληψη ξεκαθαρίσει ο Αλέξης Τσίπρας, η συνάντηση αυτή δεν είναι παροδική. Δεν είναι όμως ούτε και μια συμφωνία αρχών με προοπτική. Όπως είπε κατά τη διακαναλική συνέντευξη την Κυριακή ο πρόεδρος του Συνασπισμού, μετά από ερώτηση του Πριν, «εμείς όταν βρεθήκαμε με τον κ. Μητρόπουλο δεν του είπαμε να αλλάξει άποψη. Εμείς τον θέλουμε ακριβώς γιατί πιστεύουμε ότι είναι έντιμος». Πρόκειται για κεντρική πολιτική επιλογή που συνιστά ένα βήμα μπροστά αλλά και δύο πίσω: Μπροστά υπολογίζει ότι θα πάει ο Συνασπισμός σε εκλογικά ποσοστά, αν συναντηθεί και με τη μεγάλη δεξαμενή των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Όμως βήμα πίσω αποτελεί η απόφαση να παραδώσει εθελοντικά την ηγεμονία και το «τιμόνι» σε ένα στέλεχος που δεν σταματά να αναπολεί το ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέμβρη. Και βέβαια, οπισθοχώρηση είναι και η «θυσία» του ΣΥΡΙΖΑ όπως τον ξέραμε μέχρι σήμερα, στο βωμό της προνομιακής συμμαχίας με σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 7-11-2010)

Ο Αλέκος Αλαβάνος και το γαλατικό χωριό

Αυταπάτες για την αυτοδιοίκηση και υποβάθμιση του μαζικού κινήματος, χαρακτηρίζουν την υποψηφιότητα Αλαβάνου.

Σύνδρομο Αστερίξ έχει καταλάβει τον Αλέκο Αλαβάνο. Ο θρυλικός Γαλάτης έπεισε με τα κατορθώματά του τους αναγνώστες ανά τον κόσμο ότι ένα ανυπόταχτο χωριό μπορεί να αντιστέκεται στην ξένη κατοχή κι ας είναι περικυκλωμένο από στρατιωτικά οχυρά. Ο υποψήφιος του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης, στην τελευταία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή του, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δρόμος το προηγούμενο Σάββατο μεταχειριζόμενος συχνά παραδείγματα από τα δημοφιλή άλμπουμ του Αστερίξ, προσπαθεί να πείσει ότι αν εκλεγεί, μία περιφέρεια μπορεί να φέρει την ανατροπή ή τουλάχιστον να δημιουργήσει μια ελεύθερη νησίδα μέσα στο αρχιπέλαγος του μνημονίου.

Αν τολμούσαμε να κάνουμε από τα αριστερά κριτική στον… Αστερίξ, θα λέγαμε ότι στο χωριό του ποτέ δεν ζήτησαν έξοδο της Γαλατίας από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Και ότι οι κάτοικοι του χωριού είχαν περιθωριακό ρόλο στην πλοκή, αφού εκπροσωπούνταν σε μόνιμη βάση από τους δύο πρωταγωνιστές. Με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές, η ίδια κριτική στέκει και για το εγχείρημα του Αλέκου Αλαβάνου στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Το πρόγραμμα της Ελεύθερης Αττικής υποβαθμίζει καίρια το ζήτημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΟΝΕ και δεν υιοθετεί καν το αίτημα εξόδου από το ευρώ, όπως υποστηρίζουν οι αριστεροί οικονομολόγοι.

Φυσικά, για έξοδο από την ΕΕ, ούτε σκέψη. «Δεν δίνουμε όρκο παραμονής στο ευρώ», αρκέστηκε να πει ο Αλ. Αλαβάνος στην εκδήλωση του Αριστερού Βήματος την Παρασκευή, περιγράφοντας ένα πλαίσιο δράσης και αιτημάτων πάντα εντός τη ευρωζώνης. Παρόλο που ο χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι στις μέρες μας περισσότερο από ποτέ αντιλαϊκός με τη συμμετοχή της στην τρόικα, ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος δεν φαίνεται ακόμη πρόθυμος να πάρει οριστικό διαζύγιο με τον ευρωπαϊσμό. Πριν μια δεκαετία το επιχείρημα που πρόβαλε το ρεύμα της ευρωκομμουνσιμού ήταν ότι υπάρχει δυνατότητα μεταστροφής της ΕΕ σε Ευρώπη των λαών. Τώρα το επιχείρημα είναι «εκτός ευρώ το χάος», κι αυτό παρά τις περί του αντιθέτου επιστημονικές αναλύσεις που έχουν ήδη κατατεθεί.

Παράλληλα, ο Αλέκος Αλαβάνος μετατρέπει την πολιτική από πεδίο δράσης και παρέμβασης του μαζικού κινήματος, σε «παιχνίδι» για παράγοντες. Αφαιρεί κάθε «αρμοδιότητα» από το μαζικό και εργατικό κίνημα, για να συγκεντρώσει όλα τα πολιτικά καθήκοντα στο πρόσωπο του περιφερειάρχη. Στην πολιτική όμως δεν υπάρχει μαγικός ζωμός. Και στην εποχή μας ο «Ιούλιος Καίσαρας» είναι ισχυρότερος.
Δύο σημεία από την συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στο Δρόμο, τράβηξαν την προσοχή. Η φράση του πρώην προέδρου του Συνασπισμού που έδωσε και τον πρωτοσέλιδο τίτλο, «Για να βρούνε οι νέοι δουλειά, είμαστε έτοιμοι να πάμε και φυλακή». Και η αποστροφή ότι ο θεσμός της περιφέρειας μπορεί να γίνει «ανατρεπτικός». Ο Αλέκος Αλαβάνος τραβά στα άκρα μια διαχειριστική λογική για την τοπική αυτοδιοίκηση, αναπαράγοντας τη γνωστή στην Αριστερά αυταπάτη ότι «τα πρόσωπα κάνουν τους θεσμούς». Αυτό σημαίνει ότι στο πλαίσιο της δεδομένης πολιτικής μπορούν να υπάρξουν φιλολαϊκά ρήγματα, αρκεί να βρεθούν τα κατάλληλα πρόσωπα στην κατάλληλη θέση.

«Η πρώτη περιφερειακή αρχή της Αττικής θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό αν θα είναι [σ.σ. ο νέος θεσμός] υπαλληλικός σύμφωνα με τον “Καλλικράτη” ή ανατρεπτικός σύμφωνα με την Ελεύθερη Αττική», είπε ο Αλ. Αλαβάνος. Πρόκειται για αναπαλαίωση μιας λαθεμένης πλευράς της θεωρίας του μαρξιστή Ν. Πουλαντζά, ότι εντός του κράτους μπορούν να εξισορροπηθούν οι ταξικοί ανταγωνισμοί, αν καταληφθούν από την Αριστερά καίρια πόστα. Η αλήθεια όμως είναι ότι όσες προσλήψεις κι αν έκανε ένας περιφερειάρχης Αττικής στις υπηρεσίες των δήμων, το πρόβλημα της ανεργίας δεν θα λυνόταν ούτε στο ελάχιστο. Πόσω μάλλον που το σχέδιο Καλλικράτης δεν πρόκειται να πνίξει τις περιφέρειες και τους δήμους στο ρευστό, ώστε αν θέλει κάποιος αιρετός να μπορεί να ασκήσει κοινωνική πολιτική, όπως αφήνει να εννοηθεί η ρητορική του Αλέκου Αλαβάνου. Το αντίθετο, η νέα δομή έρχεται να μετατρέψει τους θεσμούς αυτούς σε σκληρούς φορομπηχτικούς μηχανισμούς που μοιράζουν τη λιτότητα και τη φτώχεια, υλοποιώντας ένα σχέδιο δραστικής συρρίκνωσης κοινωνικών υπηρεσιών και ιδιωτικοποίησής τους.

Επιπλέον, ο συνδυασμός του Αλέκου Αλαβάνου δεν τοποθετείται για την προοπτική της Αριστεράς. Στο καίριο ερώτημα, «μετά το μνημόνιο τι;», η απάντηση δεν μπορεί να είναι «προοδευτικές περιφέρειες». Το πολιτικό σχέδιο του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης φαίνεται να περιλαμβάνει μόνο τα κεφάλαια που αφορούν τις εκλογές και την εντός μνημονίου και «Καλλικράτη» διαχείριση των πραγμάτων. Λείπει με άλλα λόγια μια στρατηγική πρόταση για το μέλλον των αγώνων και του κινήματος.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 17-10-2010)

Αντι-μνημονιακός αλλά ευρω-εμμονικός

Κατηγορηματικά κατά του αιτήματος για έξοδο από το ευρώ τάχθηκε ο Αλέξης Τσίπρας

Στον αυτόματο πιλότο, παρά τις αναταράξεις και τα κενά αέρος, παραμένει ο Συνασπισμός στην πορεία του προς τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου. Γενική αντι-μνημονιακή ρητορική, ευρωεμμονές και επίθεση στις συγγενείς αλλά ανταγωνιστικές υποψηφιότητες συνέθεσαν το κάδρο της παρουσίας του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ, κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.

«Καμία ανοχή απέναντι στην κυβέρνηση του μνημονίου. Η κοινωνία οφείλει να αντισταθεί, να υπερασπιστεί το δικαίωμά της στη ζωή και στην αξιοπρέπεια», τόνισε χαρακτηριστικά σαν μήνυμα προς την κοινωνία ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο πρόεδρος του Συνασπισμού πρόφερε 23 φορές τη λέξη «μνημόνιο». Ο κεντρικός ρόλος που θα διαδραματίσει άλλωστε το σύνθημα κατά του μνημονίου, αποτυπώνεται και στον τίτλο που επιλέχθηκε να κοσμεί το ψηφοδέλτιο που θα στηρίξει ο Συνασπισμός με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο: «Αττική συνεργασία – όχι στο μνημόνιο». Γεγονός παραμένει ωστόσο ότι η στενή «αντι-μνημονιακή» γραμμή του Συνασπισμού δοκιμάζεται για την αποτελεσματικότητά της. Πρώτον, επειδή την καταδίκη του μνημονίου προβάλλουν ως πρώτο σύνθημα και οι δύο όμορες αλλά αντίπαλες υποψηφιότητες του Αλ. Αλαβάνου και του Γιάννη Δημαρά, εκτός βέβαια από τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ και το συνδυασμό που θα στηρίξει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεύτερον, μια ρηχή αντίθεση στο μνημόνιο εγείρει σοβαρό θέμα για το δεύτερο γύρο των εκλογών: Στην πολύ πιθανή περίπτωση τα δύο ψηφοδέλτια του δεύτερου γύρου να υποστηρίζονται από την κυβέρνηση το ένα και τη ΝΔ το άλλο, τότε αυτό το «όχι» οδηγεί στον αντι-μνημονιακό Σαμαρά.

Παρά τον «ανένδοτο» απέναντι στην τρόικα, τα πολιτικά πυρά του Συνασπισμού εξακολουθούν να αποφεύγουν επιμελώς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε ερώτηση του Πριν για τη θέση του κόμματος ως προς το ευρώ και την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, ο Αλέξης Τσίπρας, ευρωπαϊκότερος των ευρωπαϊστών, απάντησε ότι η θέση για έξοδο από το ευρώ υποστηρίζεται «στους ισχυρούς νεοφιλελεύθερους κύκλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και σε «ισχυρά λόμπι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού». Ακόμα είπε ότι αυτές είναι «αδιέξοδες λύσεις» και πως οδηγούν στην «αλβανοποίηση της χώρας». Ο αδιάλλακτος φιλοευρωπαϊσμός πάντως, εκτός από ρήξη με δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει και ρήγμα στο εσωτερικό του κόμματος. Υπέρ της εξόδου από την ευρωζώνη τάχθηκε για παράδειγμα στέλεχος του Συνασπισμού σε εκδήλωση Οικονομολόγων την προηγούμενη εβδομάδα, δείχνοντας ότι το συγκεκριμένο αίτημα έχει σοβαρή απήχηση, που έσπευσε να περιορίσει ο Αλ. Τσίπρας.

Συγχρόνως, σοβαρά εμπόδια υψώνονται στην κεντρική επιλογή του Συνασπισμού να προωθήσει τη «συνάντηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς με δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ» που διαχωρίζουν τη θέση τους από την κυβερνητική πολιτική. Η στήριξη της υποψηφιότητας του Αλ. Μητρόπουλου στην περιφέρεια Αττικής ως βασικός άξονας αυτής της τακτικής, έγινε με το σκεπτικό ότι μπορεί να θυσιαστεί η …ΡΙΖΑ, θα ανθίσει όμως έπειτα μια ευρύτερη πλειοψηφία. Πράγματι, η επιμονή στο πρόσωπο του εργατολόγου ώθησε στην ντε φάκτο διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, με την αυτόνομη κάθοδο του «μετώπου ανατροπής και αλληλεγγύης» υπό τον Αλέκο Αλαβάνο. Παρόλ’ αυτά, η ταυτόχρονη ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Γ. Δημαρά, διαγραμμένου από το ΠΑΣΟΚ λόγω της άρνησής του να ψηφίσει το μνημόνιο, ναρκοθέτησε το δεύτερο σκέλος του σχεδίου. Άλλωστε, η αυτόνομη κάθοδος της Δημοκρατικής Αριστεράς, με τον Γρ. Ψαριανό στην ίδια περιφέρεια, φιλοδοξεί να αντλήσει ψήφους από την ίδια πολιτική δεξαμενή.

Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, η ηγεσία του Συνασπισμού αναδιπλώθηκε υιοθετώντας τη γνωστή στην Αριστερά εγωιστική συνταγή: Βολές κατά πάντων συγγενών δυνάμεων και αυτοεπιβεβαίωση. Στη βροχή ερωτημάτων από δημοσιογράφους για τις ευθύνες της πολυδιάσπασης του χώρου, ο Αλέξης Τσίπρας δεν φείσθηκε χαρακτηρισμών: «Προσωπικές επιλογές και μικροκομματικές επιδιώξεις» απέδωσε με νόημα σε όσους δεν ακολούθησαν το βηματισμό του Συνασπισμού. «Ελπίζω όταν φτάσω κι εγώ τα 60, να έχω τουλάχιστον 20 χρόνια που θα έχω αποχωρήσει από τον προεδρικό θώκο», είπε χαρακτηριστικά σε ερώτηση για το ρόλο του Αλ. Αλαβάνου, του Λ. Κύρκου και του Φ. Κουβέλη, για να συμπληρώσει το θυμόσοφο «τα στερνά τιμούν τα πρώτα». Για «στήριξη της σοσιαλδημοκρατίας στη χειρότερη δυνατή στιγμή της» κατηγόρησε τη Δημοκρατική Αριστερά. Ενώ για την υποψηφιότητα Δημαρά σημείωσε πως «όσοι κάνουν τεχνάσματα, παίζουν επικίνδυνο παιχνίδι». Την ίδια στιγμή, ο Αλ. Τσίπρας θύμισε πως εκλέχθηκε με ποσοστά άνω του 70% σε δύο διαδοχικά συνέδρια και υπογράμμισε ότι η αυτοκριτική του είναι «στη διάθεση του κόμματος και της ελληνικής κοινωνίας».

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 19-9-2010)

Στις συμπληγάδες της ονοματολογίας ο ΣΥΡΙΖΑ

Η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ενωμένη τον Φεβρουάριο του 2010. Μπροστά στις δημοτικές εκλογές του Φθινοπώρου τα διαφορετικά -όλα ενωτικά- σενάρια διχάζουν ακόμη μια φορά.

Σε σταυρόλεξο για δυνατούς και φιλόδοξους λύτες εξελίσσεται η κατάρτιση των υποψηφιοτήτων του ΣΥΡΙΖΑ για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Συνασπισμός, «Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης», ΣΥΡΙΖΑ και Αλέκος Αλαβάνος διαμορφώνουν ένα μωσαϊκό αλληλοσυγκρουόμενων απόψεων και τακτικών ελιγμών που ανεβάζει το πολιτικό θερμόμετρο, καθώς η ονοματολογία έχει ανάψει για τα καλά, την ίδια ώρα που στο κάδρο μπαίνει σαν σφήνα η Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη, οι Οικολόγοι Πράσινοι και ο λεγόμενος σοσιαλιστικός χώρος από τους διαγραμμένους του ΠΑΣΟΚ.

Όλοι μιλούν για ενότητα και ευρύτερες συσπειρώσεις, στην πραγματικότητα όμως διεξάγεται ένας χαμηλής έντασης «πόλεμος» για την επικράτηση των υποψηφίων, αφήνοντας εκτός συζήτησης πολιτικά ζητήματα πέραν του μνημονίου και της αυτονόητης απόρριψής του.

Επισήμως, ο Συνασπισμός δηλώνει ότι θα στηρίξει υποψηφιότητες που συμβολίζουν την αντίρρηση στο μνημόνιο, το ΔΝΤ και την κυβερνητική πολιτική. Η θέση αυτή βάζει στη συζήτηση ένα τόξο δυνάμεων από τα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τους Οικολόγους Πράσινους και διαφωνούντες από το ΠΑΣΟΚ. Ακόμα ο Συνασπισμός τάσσεται υπέρ προσώπων που ξεπερνούν τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ. Στο πλαίσιο αυτό, έχει ήδη απευθυνθεί στην ανεξάρτητη βουλευτή Σοφία Σακοράφα για να ηγηθεί του ψηφοδελτίου της περιφέρειας Αττικής, ωστόσο δεν υπάρχουν ακόμα επίσημες ανακοινώσεις, καθώς όλες οι πλευρές τηρούν στάση αναμονής. Το ενδεχόμενο υποψηφιότητας του Αλέκου Αλαβάνου για την Αττική, ο Συνασπισμός το απορρίπτει κατηγορηματικά. Με δηλώσεις τους κορυφαία στελέχη του Συνασπισμού την προηγούμενη εβδομάδα κατέστησαν σαφές ότι δεν θα υποστηριχθεί ο παλιός πρόεδρος. Άφησαν μάλιστα αιχμές ότι οι δημόσιες παρεμβάσεις του γίνονται για να «κάψουν» τον επίσημο σχεδιασμό. Όσο για την πιθανότητα συνεργασίας του Συνασπισμού με τη Δημοκρατική Αριστερά, ο Πάνος Σκουρλέτης, εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, είπε στο Πριν ότι «εκ των πραγμάτων και από τα δείγματα γραφής που έχουμε μέχρι σήμερα, το ενδεχόμενο αυτό απομακρύνεται».

Η συμφωνία μέχρι στιγμής στο ΣΥΡΙΖΑ δεν περιλαμβάνει ονόματα, παρά μόνο κριτήρια. Πρώτο, υποψηφιότητες κατά του μνημονίου και σε αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική. Δεύτερο, αυτοδιοικητικά σχήματα που να υπερβαίνουν το ΣΥΡΙΖΑ. Η πληροφορία του Πριν ότι σε πολλούς δήμους και περιφέρειες θα επιλεγεί το μοντέλο των «ανεξάρτητων» σχημάτων με διακριτική στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνεται από στέλεχος της Γραμματείας του σχήματος. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, τα παλιά σχήματα που στήριζε ο Συνασπισμός θα δώσουν τη θέση τους σε «επιτροπές αγώνα» στις συνοικίες, ενώ δεν θα ακολουθηθεί η γνωστή διαδικασία επίσημης στήριξης.

Στη συζήτηση αυτή διά της σιωπής του παρενέβη καταλυτικά ο Αλέκος Αλαβάνος, ο οποίος αρνείται πεισματικά να διαψεύσει ή να επιβεβαιώσει την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος στην περιφέρεια Αττικής, συντηρώντας τη σχετική φιλολογία περί της καθόδου του και ταράζοντας τις μέχρι τώρα ισορροπίες που είχαν επιτευχθεί. Επίσημα πάντως, το «Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης» δεν έχει προτείνει τον Α. Αλαβάνο, μολονότι όπως είπε στο Πριν ο Αντώνης Νταβανέλλος, θεωρείται -από τις συνιστώσες που το αποτελούν- ιδανική η υποψηφιότητά του.

Το παζλ ανακατεύεται περισσότερο από τη στάση της Δημοκρατικής Αριστεράς. Μολονότι το νέο κόμμα του Φώτη Κουβέλη έχει ρητά δηλώσει ότι οι δημοτικές εκλογές δεν αποτελούν πεδίο της κεντρικής πολιτικής και ότι θα επιλέξει με αυτοδικοικητικά μόνο κριτήρια τους υποψηφίους που θα στηρίξει, με δηλώσεις του στο Πριν, ο εκπρόσωπος Τύπου Θόδωρος Μαργαρίτης τοποθετήθηκε υπέρ της υποψηφιότητας Σακοράφα. Το ενδεχόμενο κοινής καθόδου ΣΥΡΙΖΑ και Δημοκρατικής Αριστεράς στην Αττική λοιπόν δεν είναι μακρινό, παρόλο που ΣΥΡΙΖΑ και Συνασπισμός μέχρι στιγμής τοποθετούνται αρνητικά.

Όποιο από τα παραπάνω σενάρια και σχέδια και αν επικρατήσει μέχρι το τέλος Αυγούστου, ημερομηνία που θεωρείται καταληκτική για τις συζητήσεις, γεγονός παραμένει ότι το τραπέζι γεμίζει με υποψήφιες προσωπικότητες, όχι όμως και από πολιτικές θέσεις. Το κορυφαίο ζήτημα του σχεδίου Καλλικράτης και η στάση προσώπων και σχημάτων απέναντί του δεν περιλαμβάνεται σε κανένο κριτήριο επιλογής. Το ίδιο ισχύει και για άλλα μείζονος σημασίας θέματα: Ευρωπαϊκή Ένωση και ευρώ, προοπτική των αγώνων, εργατικό κίνημα και ΓΣΕΕ. Η αντιπαράθεση γίνεται τελικά μόνο γύρω από πρόσωπα που συμβολίζουν, ενώνουν ή χωρίζουν.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 1-8-2010)

Εις τα εξ ων ΣΥΝετέθη

Παρελθόν οι μέρες ομοφωνίας στο συμμαχικό σχήμα

Φυγόκεντρες τάσεις μέσα σε πλειοδοσία ενότητας εμφανίζουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Η απόφαση για δημιουργία νέου κομματικού φορέα από την «Ανανεωτική Πτέρυγα» είναι αμετάκλητη και απομένουν να διευκρινιστούν μόνο οι τελευταίες λεπτομέρειες στη Συνδιάσκεψη που αρχίζει σήμερα Κυριακή.

Επικρατέστερος τίτλος του νέου κόμματος, σύμφωνα με στελέχη της «πτέρυγας», είναι «Δημοκρατική Αριστερά», όμως σε ψηφοφορία θα τεθούν και εναλλακτικά ονόματα με το συνδυασμό των επιθέτων «οικολογική», «εναλλακτική» και «νέα». Από Δευτέρα ο νέος φορέας θα εκπροσωπείται από πανελλαδική επιτροπή 120 ατόμων. Πάντως, παρά την αντικειμενική διάσπαση, οι «πόρτες» προς το Συνασπισμό δεν κλείνουν, αφού παραμένει ανοιχτό το ζήτημα των περιφερειακών εκλογών. Μιλώντας στο Πριν, ο εκπρόσωπος Τύπου Θόδωρος Μαργαρίτης, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο κοινών υποψηφίων με το Συνασπισμό, υπό προϋποθέσεις. Το ενδεχόμενο πάντως αυτό θεωρείται casus belli στο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι ημέρες της ομοφωνίας πάντως είναι παρελθόν για το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς όπως φάνηκε και στη συνεδρίαση της Γραμματείας του σχήματος την Πέμπτη, «τρέχουν» δύο διαφορετικά πολιτικά σχέδια. Ο Συνασπισμός, που εκπροσωπήθηκε στο κορυφαίο όργανο από τον Αλέξη Τσίπρα, τόνισε επανειλημμένα την ανάγκη της ενότητας, την επιμονή της Κουμουνδούρου στη συνέχιση του εγχειρήματος, θέτοντας όμως προϋποθέσεις και τηρώντας σαφείς αποστάσεις από το Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης που άτυπα εκπροσωπεί ο Αλέκος Αλαβάνος. «Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πίσω από τις επιθυμίες του κόσμου της Αριστεράς», είπε ο Αλέξης Τσίπρας αυτοκριτικά και εισηγήθηκε τη μετάβαση από ένα μοντέλο κορυφής σε ένα μοντέλο βάσης.

Σε άλλο μήκος κύματος πάντως κινήθηκαν πέντε μέλη της Γραμματείας, από συνιστώσες που συμμετέχουν στο Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης. Με πρόταση 10 σημείων που κατέθεσαν προτείνουν τη συγκρότηση ενός μετώπου που θα υπερβαίνει το ΣΥΡΙΖΑ, «ενός πλατιού, ριζοσπαστικού Μετώπου για την ανατροπή του μνημονίου και των μέτρων». Σε ό,τι αφορά το μείζον ζήτημα της ΕΕ, οι «5» περιορίζονται να πουν ότι «το ζήτημα της παραμονής ή όχι στην ζώνη του Ευρώ, ακόμη και στην ΕΕ δεν μπορεί να είναι ταμπού». Τέλος, σε ένα σημείο που συζητήθηκε πολύ, ζητούν «κατάργηση της μονοπρόσωπης κεντρικής εκφώνησης (πρόεδρος της ΚΟ) και θέσπιση συλλογικής ηγεσίας».

Σημεία της γραμμής αυτής είχε αφήσει να διαφανούν ο Αλέκος Αλαβάνος με συνέντευξή του στην Αυγή της προηγούμενης Κυριακής. Εκεί ξεκαθάρισε ότι δεν υποστηρίζει το αίτημα της αποδέσμευσης από την ΕΕ, ενώ άφησε ευθείες αιχμές εναντίον του Αλέξη Τσίπρα υπογραμμίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έχει ηγετικό και πολιτικό έλλειμμα. Είναι κοινή αποδοχή. Έχει «κέντρο» που όμως απαξιώνεται, αγνοείται και υποκαθίσταται».

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 27-6-2010)