Αυτοδιοίκηση και διαφθορά, έννοιες ασύμβατες;

lezanta askounisΗ γυναίκα του Καίσαρα λέγεται ότι δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει να φαίνεται κιόλας. Σε ό,τι αφορά την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αμφότεροι οι τομείς –είναι και φαίνεσθαι– πάσχουν, γεγονός που οδηγεί τους θεσμικούς φορείς και την κυβέρνηση σε σκέψεις και πρωτοβουλίες, ώστε να αμβλυνθεί ή να κοπάσει η σοβαρή καχυποψία της κοινωνίας απέναντι στους αιρετούς των τοπικών κοινωνιών. Μια τέτοια πρωτοβουλία πήρε την Τρίτη 23 Απριλίου η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας, με σχετική ημερίδα που διοργάνωσε («Αποτελεσματικότητα, Διαφάνεια, Δικαιοσύνη και Τοπική Αυτοδιοίκηση»).

Το βασικό σκεπτικό των θεσμικών και πολιτικών εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μπορεί να συνοψιστεί στο εξής σχήμα: Η διαφθορά υπάρχει, όμως είναι περιορισμένη. Δεν πρέπει να γενικεύουμε όπως κάνουν τα ΜΜΕ, τα οποία κατά βάση ευθύνονται για την κακή εικόνα της αυτοδιοίκησης στην κοινωνία. Είναι χαρακτηριστικό το επιχείρημα που χρησιμοποίησε ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, Χαράλαμπος Αθανασίου, στην ημερίδα: Σύμφωνα με έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου, το 69,4% των ερωτηθέντων δέχονται ότι η διαφθορά στους ΟΤΑ είναι ιδιαίτερα ή αρκετά διαδεδομένη. Όπως είπε όμως το μέλος της κυβέρνησης, «εντούτοις το ποσοστό αυτό δεν είναι και το υψηλότερο συγκριτικά με άλλους οργανισμούς και φορείς». Δηλαδή, υπάρχουν και χειρότερα. Και συγκεκριμένα είπε ότι οι πολίτες κατατάσσουν τις εστίες διαφθοράς με την εξής σειρά: Την πολεοδομία (που είναι μέρος των Δήμων φυσικά…) με 78,9%, το κοινοβούλιο και τους βουλευτές με 78,3%, τα ΜΜΕ με 76,6%, τις εφορίες με 75,2%, το συνδικαλισμό με 71,9%, την Τοπική Αυτοδιοίκηση με 69,4%, τους γιατρούς με 67,4%, τη δικαιοσύνη με 55,7% και την Αστυνομία με 53,6%.

«Μεμονωμένες περιπτώσεις αιρετών δεν μπορούν να καταδικάζουν και να απαξιώνουν το σύνολο των αιρετών», τόνισε ο Κώστας Ασκούνης, πρόεδρος της ΚΕΔΕ και Δήμαρχος Καλλιθέας. Όπως εξήγησε, «η εικόνα που κάποιοι δημιουργούν με την πλήρη απαξίωση των αιρετών» είναι «παραπλανητική και οδηγεί στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης». Ωστόσο, ο ενδεχομένως απλουστευτικός ισχυρισμός για την εκτεταμένη διαφθορά της αυτοδιοίκησης δεν στρέφεται εναντίον προσώπων, αλλά κατά ενός συνολικού πλέγματος εξουσίας που από τη δομή του ευνοεί ανάλογα παραστρατήματα.

Πολύ γλαφυρός ως προς το θέμα αυτό ήταν στη δική του εισήγηση ο Λέανδρος Ρακιντζής, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. «Οι ΟΤΑ εμπλέκονται σε πάρα πολλές περιπτώσεις κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης που οδηγούν και στη διαφθορά ή ευνοούν την ανάπτυξή της», είπε χωρίς περιστροφές, απέναντι σε ένα ακροατήριο που δεν ήθελε να ακούσει και έγινε πιο συγκεκριμένος: «Οι τομείς που επικεντρώνεται η κακοδιοίκηση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι κυρίως οι πολεοδομίες, το περιβάλλον, οι μεταφορές, τα δημόσια έργα, οι άδειες καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, ενώ παράλληλα σε πολλές περιπτώσεις οι υπηρεσίες που προσφέρονται στους πολίτες είναι ελλιπείς». Μίλησε ακόμη για «φαινόμενα αδιαφανών διαδικασιών σε προσλήψεις» και ειδικότερα για «συμβάσεις έργου και απευθείας αναθέσεις έργων κατά παράβαση των οικείων διατάξεων», ενώ αποκάλυψε το ρόλο των πειθαρχικών ελέγχων, σχολιάζοντας ότι σ’ αυτό το επίπεδο απόδοσης ευθυνών «υπάρχει σωρεία απαλλαγών, για πολλούς λόγους». Συνήθως, είπε για τους αιρετούς «ώσπου να παραπεμφθούν, έχει λήξει η θητεία τους, οπότε σταματά και η πειθαρχική ευθύνη. Αλλά και εν ενεργεία να είναι ακόμα, η ιστορία δείχνει ότι συνήθως αθωώνονται».

Παρόλ’ αυτά, οι αρμόδιοι αντιδρούν στη σκληρότητα των δικαστικών και άλλων ελεγκτικών μηχανισμών. Ο υπουργός Εσωτερικών, Ευριπίδης Στυλιανίδης μάλιστα, έδωσε μια άλλη, ενδιαφέρουσα διάσταση που έχει φέρει ο φόβος των ελέγχων, την «υπογραφο-φοβία». Όπως είπε, «έχουμε διαπιστώσει τον τελευταίο καιρό ότι οι υπεύθυνοι φοβούνται πια να υπογράψουν» για να υπογραμμίσει τον άκρως αμφιλεγόμενο αφορισμό πως «το κόστος των μη αποφάσεων στην Ελλάδα, είναι τριπλάσιο από το κόστος των κακών αποφάσεων». Ο Κ. Ασκούνης από τη μεριά του χαρακτήρισε «εξαιρετικά αυστηρό» το νομικό πλαίσιο για τις ποινικές διώξεις των αιρετών και εκτίμησε ότι «οι διωκτικές αρχές θέλοντας προφανώς να κατευνάσουν αυτό το κλίμα, ωθούνται στην υπερβολή».

Ποιος μας φυλάει από τους φύλακες της νομιμότητας;

 Φαίνεται απίστευτο, όμως παρόλο που οι Δήμοι και οι Περιφέρειες χαρακτηρίζονται από τους δημότες «διαφθορεία» σε ποσοστό κοντά στο 70%, οι φορείς που εποπτεύουν τη νομιμότητα και τη διαφάνεια των διαδικασιών, έχουν διψήφιο αριθμό! Συγκεκριμένα, οι ελεγκτικές αρχές που έχουν θεσμοθετηθεί για να ασκούν τον έλεγχο στη νομιμότητα και τη διαφάνεια των πράξεων των ΟΤΑ είναι: Ο Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης, το Ελεγκτικό Συνέδριο, η Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου, οι οικονομικοί επιθεωρητές, το Σώμα Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, το ΣΔΟΕ, οι επιθεωρητές περιβάλλοντος, ο Συνήγορος του Πολίτη, ο Ελεγκτής Νομιμότητας, το νέο Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ.

Δεν χωρά δεύτερη σκέψη το συμπέρασμα ότι όπου λαλούν πολλοί ελεγκτές, αργεί να ξημερώσει η δικαιοσύνη, καθώς η επικάλυψη αρμοδιοτήτων, η δαιδαλώδης γραφειοκρατία, το ακαθόριστο των αρμοδιοτήτων εκάστης αρχής, αποτελούν υποδειγματικές κρυψώνες για κατά παρέκβαση διαδικασίες και όχι μόνο. Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, λένε οι σχολαστικοί, και δεν έχουν άδικο.

Αλλά κανείς δεν είναι τόσο αφελής ώστε να πιστέψει ότι μπορούν πια να γίνουν υπεξαιρέσεις χρημάτων τύπου Παπαγεωργόπουλου, με την ίδια αυτοπεποίθηση τουλάχιστον, που ωθούσε έναν άνθρωπο του δημάρχου να κάνει «ντου» στα ταμεία και να σηκώνει θρασύτατα τις δεσμίδες με τα χαρτονομίσματα. Τι γίνεται όμως με τις απολύτως νόμιμες δαπάνες, αυτές που έχουν κωδικό στον προϋπολογισμό, έχουν ψηφιστεί από Επιτροπές και Συμβούλια και έχουν πάρει έγκριση από το Ελεγκτικό Συνέδριο; Παρακολουθεί κανείς μήπως αν όντως εκτελείται ένα έργο σύμφωνα με τα προβλεπόμενα; Πού είναι εκεί οι ράμπο κατά της διαφθοράς;

(Δημοσιεύτηκε στον Παλμό Γλυφάδας, 27-4-2013)

Advertisements

Ασύλληπτο ξύλο, στοχοποίηση συνδικαλιστών

Επίδεσμοι, μώλωπες και ράμματα. Ακόμη και έξι μέρες μετά τις αδιανόητες επιθέσεις που δέχτηκαν συνδικαλιστές και εργαζόμενοι από της αστυνομικές δυνάμεις, τα τραύματα ήταν φανερά στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, όπου ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα παραχώρησε συνέντευξη Τύπου για να καταγγείλει το όργιο καταστολής που έλαβε χώρα κατά το απεργιακό διήμερο της προηγούμενης εβδομάδας. Τα στοιχεία του ΕΚΑΒ έκαναν λόγο για πάνω από 500 τραυματίες. «Δεν έχουμε ξαναζήσει μεταπολιτευτικά τέτοιο πογκρόμ», είπε ο Νίκος Αδαμόπουλος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Δήμο Νέας Ιωνίας. Δεν ήταν όμως μόνο η βιαιότητα των χτυπημάτων και η ασύλληπτη χρήση χημικών. Για πρώτη ίσως φορά αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ότι αξιωματικοί των ΜΑΤ υποδείκνυαν ποιο πρόσωπο θα δαρθεί ανηλεώς, που ήταν βεβαίως συνδικαλιστικός εκπρόσωπος εργαζομένων.

Συνέχεια

Χρ. Κορτζίδης: Δήμοι – όργανα επιβολής του Μνημονίου

«Δεν θα λειτουργήσουμε το δήμο μας όπως η τρόικα τη χώρα», δηλώνει στο Πριν ο Δήμαρχος Ελληνικού – Αργυρούπολης, Χρήστος Κορτζίδης, ο οποίος δεσμεύτηκε να μην απολύσει κανένα συμβασιούχο, ενώ ανακοίνωσε και εξίσωση προς τα κάτω των δημοτικών τελών. Παράλληλα, υπογραμμίζει πως το Ελληνικό δεν είναι «νησίδα» αλλά εμπνέεται από το πνεύμα αντίστασης απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές και τα συμφέροντα που αυτές εκφράζουν.

Συνέχεια

Θ. Μπαλασόπουλος: Ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής

Στο επίκεντρο βαθύτερων διεργασιών και ανακατατάξεων βρέθηκε η ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ μετά την ανακοίνωσή της, στην οποία δήλωνε την απόσχισή της από το ΠΑΣΟΚ. Ο επικεφαλής της παράταξης και πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής στην ΠΟΕ-ΟΤΑ εξηγεί στο Πριν πώς οδηγήθηκε στην απόφαση αυτή, δηλώνει ότι δεν ψάχνει για πολιτική στέγη και καλεί άλλους φορείς σε ένα κοινωνικό μέτωπο ενάντια στο Μνημόνιο και όσους υπηρετούν την πολιτική του.

Συνέχεια

ΠΑΣΚΕ ΟΤΑ αποκηρήσσει ΠΑΣΟΚ

Όποιος σπέρνει απολύσεις, θα θερίσει θύελλες, θα μπορούσε να είναι το συμπέρασμα από τη βαρύτατη απώλεια που υπέστη σε πολιτικό και συμβολικό επίπεδο το κυβερνών κόμμα την Πέμπτη, όταν τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από το ΠΑΣΟΚ. Η παράταξη που έχει την απόλυτη πλειοψηφία σε μια Ομοσπονδία με 50.000 μέλη εξέδωσε μια ανακοίνωση κόλαφο για την κυβερνητική πολιτική, η οποία καταλήγει στη φράση: «Καμία πολιτική συνάφεια δεν έχουμε με τον πολιτικό χώρο του ΠΑΣΟΚ όπως αυτός εκφράζεται».

Όπως είπε στο Πριν ο Δημήτρης Τσιχλάκης, στέλεχος της ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, «πρόκειται για μια κίνηση συνειδητή, χωρίς επιστροφή. Θα κριθούμε βέβαια όλοι μας. Αλλά θα το τραβήξουμε μέχρι τέλους. Και αυτή είναι μόνο μια αρχή κινήσεων». Την Τρίτη είχε προηγηθεί μια θυελλώδης συνάντηση στα γραφεία της οδού Ιπποκράτους με το γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλη Καχριμάκη. «Τους εξηγήσαμε ότι εδώ πλέον κρίνεται η επιβίωση των οικογενειών μας. Τα πρόβατα ξύπνησαν! Μετά από διεργασίες ενός χρόνου, ήρθε η ώρα να πούμε ότι θα είμαστε απέναντι, ότι ξεκινάμε πόλεμο», τόνισε ο Δ. Τσιχλάκης και συμπλήρωσε με έμφαση: «Πίστεψαν ότι ένας εκνευρισμός είναι και θα περάσει. Εμείς κάναμε σαφές ότι θα το πληρώσουν και στις εκλογές».

"Είναι κίνηση χωρίς επιστροφή", δηλώνουν στο Πριν οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τους συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ ήταν η νομοθετική ρύθμιση για αύξηση των ωρών εργασίας από 30 την εβδομάδα σε 40 για το παιδαγωγικό προσωπικό των παιδικών και βρεφικών σταθμών και από 37,5 σε 40 για το υπόλοιπο προσωπικό του Δημοσίου και των Δήμων. Παράλληλα, οι εξαγγελίες για τις υποχρεωτικές μετατάξεις του «πλεονάζοντος» προσωπικού, ρύθμιση που φέρνει από το «παράθυρο» απολύσεις, καθώς και η διάταξη που φέρνει τους ιδιώτες στις υπηρεσίες της καθαριότητας, σήμανε όπως είναι φυσικό συναγερμό για τους εργαζόμενους, που δικαίως αισθάνονται στο μάτι του κυκλώνα. Υπό την πίεση αυτή, η ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ εξέδωσε μια πύρινη ανακοίνωση που κάνει λόγο για την «πιο βάρβαρη, την πιο αντιλαϊκή, την πιο αντεργατική πολιτική με την οποία ιστορικά βρέθηκε ποτέ αντιμέτωπη η εργατική τάξη της χώρας μας». Όπως τονίζεται, «η κυβέρνηση σύρεται σε μια πολιτική που είναι έξω από την πολιτική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα χωρίς να έχει αποτελέσματα». Έτσι, οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ στους Δήμους διαπιστώνουν «αγεφύρωτο χάσμα πολιτικής αντίληψης, ιδεών και ιδανικών για τα οποία παλέψαμε και αγωνιστήκαμε». Και καταλήγουν πως «παραμένουμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα προκειμένου να καταργηθεί το Μνημόνιο και να ανατραπούν οι πολιτικές που το εκφράζουν».

Η σημαντική αυτή κίνηση διαχωρισμού της εργατικής βάσης του κυβερνώντος κόμματος από την ηγεσία του, αναμένεται να διευρυνθεί, όπως εκτιμούν τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ. Ήδη και άλλες ομοσπονδίες βρίσκονται στο ίδιο κλίμα με τους εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, παρόλο που ακόμη δεν έχουν δημοσιοποιήσει την πολιτική τους αυτονομία. Ανάλογος ή και μεγαλύτερος αναβρασμός παρατηρείται βεβαίως και στη βάση. Γεγονός παραμένει όμως ότι η κυβέρνηση, στα κρίσιμα θέματα που «καίνε» χιλιάδες εργαζόμενους σε ΔΕΚΟ και Δημόσιο, παραμένει αμετακίνητη. «Θα υπάρχει μια διαδικασία αξιολόγησης, έτσι ώστε να πετύχουμε μείωση του αριθμού των δημόσιων υπαλλήλων και μ’ αυτή τη διαδικασία», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Ρίαλ, αρνούμενος να διαψεύσει το σενάριο των απολύσεων. Άλλωστε, το σχέδιο κυβέρνησης και τρόικας κάνει λόγο για μείωση των υπαλλήλων κατά 150.000 μέσα σε 4 χρόνια. Στο ίδιο πνεύμα όμως κινείται και το «επίσημο» ΠΑΣΟΚ. Με δηλώσεις του στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ, ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Βασίλης Έξαρχος, πλειοδότησε στα κυβερνητικά επιχειρήματα, λέγοντας ότι «σε πολλούς δημόσιους οργανισμούς, ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε χρόνια υπήρχαν αλόγιστες προσλήψεις, που δεν δικαιολογούνταν από τα κενά». Επιπλέον, πέρασε και στη επίθεση κατά των εκπροσώπων των εργαζομένων, σημειώνοντας πως «το επιθυμητό για ορισμένους συνδικαλιστές δεν ταυτίζεται με το συμφέρον της χώρας και το δημόσιο συμφέρον».

Είναι εμφανές ότι η απόσταση της οργανωμένης και λαϊκής βάσης του ΠΑΣΟΚ με την ηγεσία του κόμματος και την κυβέρνηση προσλαμβάνει διαστάσεις σεισμογενούς ρήγματος. Παρόλο που παλιότερα ανάλογες διαφοροποιήσεις χαρακτηρίζονταν από ατολμία ή ακόμη και αυταπάτες, η τωρινή αποσκίρτηση της ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ είναι μάλλον προάγγελος νέων αποχωρήσεων και σημάδι βαθύτερων διεργασιών, παρά αφορμή για ενσωμάτωση της δυσαρέσκειας. Εργατικά στρώματα που παραδοσιακά υπήρξαν πολιτική δεξαμενή για το ΠΑΣΟΚ, πλέον συνειδητοποιούν στο «πετσί» τους το βάθος της επίθεσης και διαφοροποιούνται ανοιχτά και με παρρησία.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 22-5-2011)

Όνομα και μη χωριό η σύζυγος Πάγκαλου

Στα χρόνια ανάμεσα στην εξορία τους και στην έλευση του Χριστού δύο χιλιετίες πριν, απαγορευόταν στους Εβραίους να προφέρουν το όνομα του Γιαχβέ, από σεβασμό στο τυπικό των αρχαίων Ισραηλιτών και από το φόβο μήπως διολισθήσουν στην ειδωλολατρεία. Στην Ελλάδα του ΔΝΤ και της τρόικας, απαγορεύεται να προφέρει κανείς το επώνυμο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Θεόδωρου Πάγκαλου, από σεβασμό προς την κυβερνητική πολιτική και από το φόβο των αγωγών.

Αυτό τουλάχιστον αποδεικνύεται στην απίστευτη ιστορία της Ελευθερίας Ψυχογιού, η οποία υπέπεσε στο κολάσιμο αμάρτημα να αναφερθεί στη Χριστίνα Χριστοφάκη με το επώνυμο του συζύγου της, Θεόδωρου Πάγκαλου. Η τιμωρία της ήρθε δυστυχώς επί της γης με τη μορφή μιας αγωγής που της ζητά να καταβάλλει στη Χριστίνα Χριστοφάκη 300.000 ευρώ αποζημίωση και να παραμείνει 12 μήνες στη φυλακή. Ο λόγος; «Η εναγόμενη σκοπίμως αναφέρθηκε σε εμένα με το επώνυμο του συζύγου μου βουλευτή και αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Θεόδωρου Πάγκαλου, με σκοπό να με απαξιώσει, να με ευτελίσει και να πλήξει την προσωπικότητά μου», γράφει στην αγωγή της η κ. Χριστοφάκη. Είναι όμως έτσι;

Εξοντωτική αγωγή εναντίον αγωνίστριας γιατί χρησιμοποίησε το «λάθος» όνομα της Χριστίνας Χριστοφάκη

Το απαγορευμένο όνομα έφυγε από τα χείλη της Ελευθερίας Ψυχογιού κατά τη διάρκεια της δημοφιλούς εκπομπής του Λάκη Λαζόπουλου Αλ Τσαντίρι, σε ένα μικρό αφιέρωμα τον Φεβρουάριο στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας. Εκεί πήρε το λόγο η Ελευθερία Ψυχογιού που μένει στη Σαρωνίδα και αγωνίζεται υπέρ της υπόθεσης της Κερατέας και είπε ότι καταγγέλλει τη σύζυγο του Θ. Πάγκαλου, που είναι επικεφαλής της μειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Σαρωνικού, επειδή δεν στήριξε ένα ψήφισμα συμπαράστασης για τον αγώνα του δήμου Λευρεωτικής κατά του ΧΥΤΑ.

Η Ελευθερία Ψυχογιού άλλωστε δεν είναι άγνωστη στο δήμο της. Δραστηριοποιείται στην Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων της περιοχής της, στη Συντονιστική Επιτροπή της Σαρωνίδας για ελεύθερες παραλίες, είναι μέλος του Δικτύου για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα και μέσω της YRE προσφέρει εθελοντικά την εργασία της στο Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων στο Λαύριο. Ένας πολιτικά δραστήριος άνθρωπος λοιπόν, άσκησε πολιτική κριτική σε μια αιρετή εκπρόσωπο της περιοχής της, για τα εντός του Δημοτικού Συμβουλίου πράγματα. Και πήρε απάντηση με μια εξοντωτική αγωγή. Πρόκειται δηλαδή για μια δίωξη πολιτικού χαρακτήρα, που αξιοποιεί αποσπασματικά φράσεις από μια δημόσια πολιτική τοποθέτηση για να στοιχειοθετήσει τις κατηγορίες.

Στο πρόσωπο της Ελευθερίας Ψυχογιού σήμερα στοχοποιείται η αλληλεγγύη στον αγώνα της Κερατέας, ο μαχόμενος ακτιβισμός και η παρρησία. Είναι μια άδικη ενέργεια, που αποσκοπεί στον εκφοβισμό, τη φίμωση μιας αιρετικής φωνής της τοπικής κοινωνίας και όχι μόνο. Δεν είναι μάλλον τυχαίο ότι η ίδια δημοτική σύμβουλος κατέθεσε κατά την προεκλογική περίοδο άλλη αγωγή εναντίον 25χρονου για ένα άρθρο του σε μπλογκ, ζητώντας σε εκείνη την περίπτωση 1 εκατ. ευρώ ως αποζημίωση! Η δικάσιμος για την υπόθεση της Ελευθερίας ορίστηκε στις 8 Μαρτίου 2012. Ημέρα της γυναίκας και της αλήθειας.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 30-4-2011)

Μπλογκ συμπαράστασης στην Ελευθερία εδώ

«Αντίο» στο σύντροφο Θανάση Φώτη

Όταν έχεις το πάνω χέρι, δεν πιέζεις ποτέ τον άλλον, του αφήνεις περισσότερο χώρο, έλεγε ο Θανάσης.

Μ’ ένα βουβό πόνο, ένα κόκκινο γαρίφαλο και τη θύμηση του γλυκού του χαμόγελου, αποχαιρέτησαν οι συγγενείς, οι φίλοι, οι συνάδελφοι και οι σύντροφοί του, τον Θανάση Φώτη την Πέμπτη το απόγευμα στο νεκροταφείο της Γλυφάδας. Η σκέψη όλων ήταν στους δικούς του ανθρώπους, τη σύντροφό του στη ζωή, Βάσια, και στο μονάκριβο γιο του Χρήστο, που αποχωρίστηκαν τόσο πρόωρα, στα 48 του μόλις χρόνια, τον άνθρωπό τους. Με αξιοπρέπεια αλλά και οδύνη που δεν κρύβεται, εκατοντάδες κόσμου γέμισαν το νεκροταφείο και είπαν ένα τελευταίο «αντίο» στον Θανάση.

Καθολική αναγνώριση

Ήταν όλοι εκεί. Οι σύντροφοί του από το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, από την Πρωτοβουλία Κατοίκων Γλυφάδας και την Αριστερή Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία με την οποία εκλέχτηκε πρόσφατα δημοτικός σύμβουλος. Συνάδελφοί του από την Ολίμπικ Κέτερινγκ και τον ΟΑΕΔ, φίλοι, συμμαθητές του γιου του Χρήστου. Εκεί ήταν και οι συνάδελφοί του στο Δημοτικό Συμβούλιο, ο Δήμαρχος Γλυφάδας Κώστας Κόκορης, ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Γλυφάδας, Σταύρος Τασσος, ο πρώην Δήμαρχος Στέλιος Λανδράκης. Ο Δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης, η Πολιτική Κίνηση Γλυφάδας του Συνασπισμού. Την ημέρα του θανάτου του, την Τετάρτη, συνεδρίασε εκτάκτως το Δημοτικό Συμβούλιο Γλυφάδας, όπου με λουλούδια στην κενή θέση του, αποφασίστηκε οι σημαίες στα δημοτικά κτίρια να κυματίζουν μεσίστιες και η κηδεία να πραγματοποιηθεί με δαπάνες του Δήμου.

Μια ζωή προσφοράς και αγώνα

Ο Θανάσης Φώτης γεννήθηκε το 1962 στην Καλαμάτα και τα πρώτα χρόνια της ζωής του έζησε στην Άνω Μέλπεια Μεσσηνίας. Στη συνέχεια με τους γονείς του και τον αδελφό του Δημήτρη ήρθαν στην Αθήνα και έμειναν στην Καλλιθέα. Αφιέρωσε όλη του σχεδόν τη συνειδητή ζωή στην Αριστερά και τους αγώνες. Οργανώθηκε στην ΚΝΕ από μαθητής, στην ηλικία των 14. Το 1988 συμμετείχε με συντρόφους του σε αποστολή αλληλεγγύης στη Νικαράγουα, τον καιρό που το επαναστατικό κίνημα των Σαντινίστας ζητούσε υλική και ηθική υποστήριξη από όλο τον κόσμο. Το 1989, μετά τη συνεργασία της Αριστεράς στις κυβερνήσεις Ζολώτα και Τζαννετάκη, αποχώρησε από το ΚΚΕ και εντάχθηκε με χιλιάδες άλλα μέλη τότε του κόμματος και της ΚΝΕ στις τάξεις του ΝΑΡ, του οποίου παρέμεινε μέλος μέχρι το τέλος. Υπήρξε επίσης από τους ένθερμους υποστηρικτές της συγκρότησης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συγκρότηση της οποίας στην περιοχή δούλεψε σκληρά. Τα τελευταία χρόνια, κάτοικος Γλυφάδας, συμμετείχε σε όλα τα κινήματα κατοίκων για τον Υμηττό, τις κεραίες υπερυψηλής τάσης, το αεροδρόμιο, την παραλία του Ελληνικού. Από τα ενεργά μέλη της Πρωτοβουλίας Κατοίκων στα Νότια, συνέβαλε καθοριστικά στη συγκρότηση της Αριστερής Ριζοσπαστικής Πρωτοβουλίας, της οποίας τέθηκε επικεφαλής και στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές, εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος Γλυφάδας.

Η τελευταία του πολιτική πράξη, ο πολιτικός του όρκος στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, ήταν και το πολιτικό του «πιστεύω» που αξίζει να μνημονευτεί: «Σύμφωνα με τη συνείδηση, την τιμή και την υπόληψή μου, από τη θέση του δημοτικού συμβούλου, θα αγωνίζομαι με μοναδικό κριτήριο την υπεράσπιση των κοινωνικών, δημοκρατικών, οικονομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των δημοτών και την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζόμενων, Ελλήνων και μεταναστών, για την ανατροπή του μνημονίου και γενικότερα της αντιλαϊκής επίθεσης κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ για μια νέα κοινωνία, απαλλαγμένη από την καπιταλιστική βαρβαρότητα και εκμετάλλευση», είπε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δήμου Γλυφάδας.

Σπάνια ηθική στάση

Όσοι γνωρίσαμε τον Θανάση Φώτη θα θυμόμαστε πάντα το γλυκό χαμόγελο, τον εύθυμο τρόπο του ακόμα και στις δύσκολες στιγμές. Μια θετική στάση απέναντι σε όλες τις καταστάσεις της ζωής που δεν υποδήλωνε μόνο πραότητα χαρακτήρα. Ήταν και μια πολιτική φιλοσοφία βαθιά δημοκρατική, ήπια και αποφασιστική, που έδειχνε πλήρη σεβασμό προς τη διαφορετική άποψη και ανιδιοτελή αγάπη, παντελή έλλειψη ανταγωνισμού προς τους συντρόφους του. «Όταν έχεις το πάνω χέρι, δεν πιέζεις ποτέ τον άλλον, του αφήνεις περισσότερο χώρο», έλεγε για τις συνήθεις εσωτερικές διαμάχες μεταξύ αριστερών. Μια σπάνια και γνήσια κομμουνιστική ηθική στάση, που σπανίζει στις μέρες μας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι με την καθοριστική παρέμβαση του Θανάση Φώτη συνεργάστηκαν στη Γλυφάδα δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΣΥΡΙΖΑ και του Συνασπισμού, στέλνοντας ένα άλλο μήνυμα συντροφικής κουλτούρας και διαλόγου, το οποίο πρέσβευε με τον καλύτερο τρόπο ο Θανάσης.

Καταλύτης γι’ αυτή στάση ήταν η λαϊκή του φυσιογνωμία, το γεγονός ότι εξηγούσε τα επιχειρήματά του με την κρυστάλλινη λογική των απλών ανθρώπων και των απλών λέξεων, που δεν έχουν ανάγκη να πείσουν διά του εντυπωσιασμού αλλά κερδίζουν την εμπιστοσύνη λόγω της αλήθειας τους. Και αυτή είναι μια πολύ σπάνια πολιτική αρετή στις μέρες μας, την οποία ο Θανάσης Φώτης κατείχε και λόγω της οποίας ξεχώριζε.

Από τις μαθητικές οργανώσεις της ΚΝΕ, στην μπριγάδα για τη Νικαράγουα, τους αγώνες για τον Υμηττό και το Δημοτικό Συμβούλιο Γλυφάδας, παρών ο Θανάσης.

Λίγο πριν τον τελευταίο ασπασμό, ακούστηκαν οι παρακάτω επικήδειοι λόγοι:

Εκπρόσωπος του Δημοτικού Συμβουλίου Γλυφάδας είπε:

«Εκ μέρους όλου του Δημοτικού Συμβουλίου Γλυφάδας, εκφράζουμε τη βαθιά μας οδύνη. Οι ευχές μας για καλό κατευόδιο πρέπει να συνοδευτούν και από την εκτίμησή μας σε έναν άνθρωπο που έχει μια διαδρομή αγωνιστική, προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο και στην πόλη. Δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στους δικούς του ανθρώπους, ευχόμαστε κουράγιο και δύναμη. Με τον τρόπο μας και με τη βούλησή μας συλλογικά ως σώμα, μετά την απώλεια ενός εκλεκτού μέλους, θα στεκόμαστε συμπαραστάτες. Καλό σου ταξίδι Θανάση, σαν Δημοτικό Συμβούλιο Γλυφάδας δηλώνουμε ότι δεν θα ξεχάσουμε ούτε τη διαδρομή σου, ούτε τον αγώνα που έκανες. Θα μας λείψεις, καλό σου ταξίδι».

Ο Νίκος Πυρουνάκης μίλησε εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Κατοίκων στα Νότια και της Αριστερής Ριζσπαστικής Πρωτοβουλίας Γλυφάδας:

«Με το Θανάση γνωριστήκαμε μέσα από την προσπάθεια να κάνουμε αγώνες στην περιοχή για τις ανάγκες του κόσμου, το περιβάλλον και την πόλη. Τον ζήσαμε μέσα από την καθημερινή του δράση στις επιτροπές κατοίκων και τις συλλογικότητες. Ο Θανάσης ήταν σύντροφος και φίλος. Δεν υπήρχε δουλειά που να μην έδειχνε προθυμία να αναλάβει. Στη δύσκολη στιγμή ήταν πάντα αυτός που έβγαινε μπροστά να δώσει τη μάχη. Ήταν σύντροφος που μέσα στην πολιτική του σκέψη κυριαρχούσαν έννοιες όπως αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ανθρωπιά.

Εκτός όμως από σύντροφος ήταν και φίλος. Γιατί μέσα στις καθημερινές δυσκολίες ήταν αυτός που μας έδινε δύναμη και κουράγιο. Πάντα είχε το χρόνο και τη διάθεση να ακούσει τα προσωπικά προβλήματα του καθένα. Φίλος γιατί χάριζε απλόχερα την ενέργεια και τη ζωντάνια του. Είναι δύσκολο να τον θυμηθεί κανείς χωρίς το πηγαίο και αληθινό χαμόγελό του. Για όλους αυτούς τους λόγους, για μας ο Θανάσης αποτελεί παράδειγμα ακέραιου ανθρώπου, ανθρώπου με αγωνιστική συνέπεια και σεμνότητα που νοηματοδοτεί με τον πιο ουσιαστικό τρόπο την έννοια της Αριστεράς σήμερα. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά που ένας άνθρωπος μπορεί να αφήσει στην οικογένειά του, στους φίλους του και στους συντρόφους του, και γι’ αυτό αγωνίστηκε σε όλη του τη ζωή. Αυτή την κληρονομιά θα τιμήσουμε μέσα από τους καθημερινούς μας αγώνες.
Θανάση, θα ζεις πάντα στη σκέψη μας. Θα ζεις πάντα στους αγώνες για ένα καλύτερο κόσμο χωρίς εκμετάλλευση. Καλό ταξίδι σύντροφε».

Ο Παναγιώτης Μαυροειδής, εκπροσωπώντας την Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ είπε:

«Θανάση, έλαχε και σε μένα ο κλήρος να σε αποχαιρετήσω σ’ αυτό το τελευταίο σου ταξίδι που επιβεβαιώνει δυσάρεστα αυτό που λέει ο λαός μας, ότι οι καλοί φεύγουν πρώτοι. Είμαι σίγουρος ότι μπορείς να φανταστείς τι συμβαίνει σήμερα εδώ και ελπίζω να σε γαληνεύει και σε γλυκαίνει. Είναι όλοι εδώ, η Βάσια, ο Χρήστος, οι γονείς σου, όλοι οι αγαπημένοι σου άνθρωποι, συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι, οι σύντροφοί σου από το ΝΑΡ, τη νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την ΠΡΩΚΑΤ, παλιοί σύντροφοι από το ΚΚΕ και την ΚΝΕ. Το λόγο τον ξέρεις πολύ καλά που είναι όλοι αυτοί εδώ, αν και δεν θα σε άφηνε η σεμνότητά σου να τον περιγράψεις με λόγια. Έχει να κάνει με την επιλογή που έκανες: Δεν θέλησες μια ζωή ήσυχη, ουδέτερη, παραμένοντας αδρανής και χωρίς δεσμεύσεις και δεσμούς με τους γύρω σου. Απλός υπηρέτης του βασανιστικού χρόνου, μιας άχαρης ζωής σε ένα βάρβαρο κοινωνικό σύστημα. Έδωσες όχι μια, αλλά δυο φορές τον εαυτό σου. Διάλεξες να ζεις, να πονάς, να αναπνέεις, να χαίρεσαι, να αγωνιάς μαζί με τον κόσμο.

Από τότε που οργανώθηκες στο κομμουνιστικό κίνημα μόλις στα 14 σου, ονειρευόμενος έναν καλύτερο κόσμο μέσα από το συλλογικό αγώνα. Βρέθηκες σε κάθε αγώνα, απλά, χωρίς κομπορρημοσύνες, χωρίς μεγάλα λόγια που ποτέ δεν σου άρεσαν. Από την Ολίμπικ Κέτερινγκ και την υπεράσπιση του δικαιώματος στη δουλειά, έως στην Νικαράγουα που πήγες να βοηθήσεις. Από τον ΟΑΕΔ ως τη μάχη για τη σωτηρία του Υμηττού και την παραλία στη Γλυφάδα. Σε όλες τις προσπάθειες της Αριστεράς ήσουν αδιαπραγμάτευτα κριτικός και ταυτόχρονα αταλάντευτα δοσμένος στο συλλογικό όνειρο. Έτσι απλά, χωρίς εγωισμούς, χωρίς εμμονές, με απόλυτη ανιδιοτέλεια, με περισσή συντροφικότητα. Για την Αριστερά που θέλει να αλλάξει τον κόσμο και όχι απλά να της αναγνωριστεί ένας ρόλος στο σημερινό σύστημα. Αυτό είναι που μας εμπνέει από σένα. Αρνήθηκες τη βολική λογική της απόστασης, αυτή την ψεύτικη πανοπλία που φοράμε όταν λυγίζουμε. Προτίμησες την προσφορά, την εμπιστοσύνη, τη δέσμευση σε γνώμη και σε πράξη, την προθυμία να προσφέρουμε τον εαυτό μας και να θυσιαζόμαστε για τους άλλους.

Το είχαμε συζητήσει πολλές φορές και το θυμάσαι. Άλλοτε αισιόδοξοι από τις επιτυχίες του κινήματός μας, άλλοτε προβληματισμένοι, πικραμένοι και σκεπτικοί: Λέγαμε ότι αν θες τη βρώμα μπορείς να την αγνοείς και όμως αυτή υπάρχει. Εσύ δεν ήθελες να την αγνοείς, να κάνεις πως δεν τη βλέπεις, ήθελες να την πολεμήσεις. Περπατήσαμε μαζί, πολλοί σύντροφοι και συντρόφισσές σου, 20 χρόνια τώρα στο Νέο Αριστερό Ρεύμα, σε αυτό που φαντάστηκες σαν μια νέα περιπέτεια προς μια δίκαιη κομμουνιστική κοινωνία. Δεν είχες την ασφάλεια των μακρόσυρτων διανοουμενίστικων λόγων. Ήταν άλλη η δική σου πάστα. Δεν κέρδισες την εμπιστοσύνη μας με μεγάλες κουβέντες κι εύκολα λόγια. Ήταν εκείνο το πρωτογενές και ειλικρινές σου πάθος για τον κόσμο της δουλειάς, η αγωνία σου για να τον σεβαστούμε, να τον καταλάβουμε. Ήταν το κριτικό σου πνεύμα, πανταχού παρόν. Δεν ήθελες ποτέ να αφήσεις να ευλογήσουμε τα γένια μας. Φώναζες για την οργάνωση, ότι δεν είναι δυνατή, για τη συντροφική μας ζωή, ότι δεν είναι αυτή που πρέπει. Αλλά δεν ήθελες και να μπεις ούτε σε εύκολους τύπους ούτε σε παλιές συνταγές. Απαιτούσες δείγματα γραφής για το νέο κομμουνισμό στο λόγο μας, στην πράξη μας, στην οργανωτική ζωή, στις συντροφικές μας σχέσεις. Μ’ ένα καλαμπούρι σου μπορούσες να γκρεμίσεις εύκολες φαντασιώσεις, εμμονές, διάφορες συγκρούσεις που είχαμε μεταξύ μας, απαιτώντας αυτό που έλεγες πάντα, να δούμε βαθύτερα τα πράγματα, όχι μία από τα ίδια.

Αλλά πάνω απ’ όλα, φίλε και σύντροφέ μας, ήταν το κέφι σου, η ευχάριστη διάθεσή σου, η δύναμη, το κουράγιο, η αυτοπεποίθηση, η αισιοδοξία που μας μετέδιδες. Ακόμα και την τελευταία στιγμή στο κρεβάτι του νοσοκομείου μας φαινόσουν τόσο ζωντανός, έτοιμος να πεταχτείς πάνω και ν’ αρχίσεις πάλι τα καλαμπούρια, τις φωνές και τα γέλια.

Είναι αλήθεια πως η προσωπικότητα κάθε ανθρώπου εξαρτάται από τις σχέσεις του με τον κόσμο και τους γύρω. Δεν έχουν νόημα οι επιθυμίες και τα συναισθήματα που κακοφορμίζουν εσωτερικά, χωρίς να τα βλέπει κανένας άλλος. Ούτε πολιτικές αρχές που ευλογούνται σε κλειστούς χώρους και μουχλιάζουν χωρίς να δοκιμάζονται. Θανάση, μας έμαθες, μας έδειξες πώς μπορεί κανείς να ζει με τους άλλους. Γι’ αυτό σ’ αγαπήσαμε όλοι. Αυτό είναι που κάνει και θα κάνει πάντα περήφανο το γιο σου το Χρήστο. Αυτό θα σε θυμίζει πάντα στην αγαπημένη σου Βάσια. Αυτό κρατάμε όλοι οι σύντροφοί σου, όλοι οι συνάδελφοί σου, όλοι οι συγγενείς σου, όλοι όσοι σ’ αγαπήσαμε.

Θανάση έφυγες νέος, όμορφος, λεβέντης, περήφανος. Έτσι θα σε θυμόμαστε. Ευχαριστούμε για όλα φίλε και σύντροφε. Καλό σου ταξίδι».

(Δημοσιεύτηκε στον Παλμό Γλυφάδας, 29-1-2011)