«Γιαβόλ» οι μέσα, «ράους» οι έξω

Να αποφύγει με κάθε θυσία μια επανάληψη της μεγαλειώδους κινητοποίησης που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας το 1999, κατά την επίσκεψη Κλίντον, είχε ως στόχο η κυβέρνηση Σαμαρά την Τρίτη, όταν και ανέμενε την άφιξη της Γερμανίδας καγκελάριου. Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο, το οποίο τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις λαϊκές διαθέσεις ήταν ολοφάνερα ρεαλιστικό, να γίνει δηλαδή μια κινητοποίηση που θα βουλιάξει την Αθήνα και θα πολιορκεί τη Βουλή και το Μέγαρο Μαξίμου, το κυβερνητικό επιτελείο και ειδικά το υπουργείο Δημόσιας Τάξης επιστράτευσε ένα άκρως επικίνδυνο μοντέλο αποτροπής:

Μια συνταγματικά μετέωρη απαγόρευση συναθροίσεων, που δημιούργησε συνειρμούς επταετίας και κλίματος «γύψου». Την έντεχνη διασπορά της φήμης μέσω sms σε δημοσιογράφους ότι απαγορεύεται κάθε διαδήλωση οπουδήποτε στην Αττική. Τη διασπορά φόβου ότι έχουν παραληφθεί νέα όπλα από την ΕΛΑΣ, όπως οι αύρες ρίψης νερού υπό πίεση από το Ισραήλ, που περιμένουν να εγκαινιαστούν στα σώματα των αντι-Μέρκελ διαδηλωτών. Τις γνωστές από παλιά στοχευμένες προληπτικές προσαγωγές διαδηλωτών στις εξόδους των μέσων μαζικής μεταφοράς και την νομότυπη κράτησή τους στα αστυνομικά τμήματα πριν ξεκινήσει η διαδήλωση. Το κλείσιμο σταθμών του μετρό στο κέντρο, που εξυπηρετούν όσους θέλουν να φτάσουν στα σημεία συγκέντρωσης. Εν ολίγοις, τη σκηνοθεσία ενός πεδίου μάχης, όπου επιβιώνουν μόνο οι αποφασισμένοι «διαδηλωσάκηδες», όπως έλεγε παλιότερα ο Βύρων Πολύδωρας. Από το …νεκροταφείο πολιτικών ελεφάντων σηκώθηκε και ο Θόδωρος Πάγκαλος για να προειδοποιήσει μέσω twitter πως «είναι λάθος να γίνεται διαδήλωση κατά ξένου ηγέτη».

Οι διαδηλωτές ξεπέρασαν τις 50.000 στην Αθήνα σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις της ΕΛΑΣ

Αντικειμενικός σκοπός της επιχείρησης αυτής ήταν να μπορεί την επομένη της επίσκεψης ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας να απαντήσει σε ερώτηση για τις λαϊκές αντιδράσεις: «Εξακολουθώ να ανησυχώ για τις διαμαρτυρίες, αλλά αν παίρνεις αποφάσεις λαμβάνοντας υπόψη διαδηλωτές, δεν θα έχεις ποτέ μια βιώσιμη πολιτική», για να παραδώσει μαθήματα δημοκρατίας περί σχέσεων μειοψηφιών και ηγεσίας, σημειώνοντας ότι στην Αθήνα διαδήλωσαν μόλις 15.000 άνθρωποι: «Είναι άραγε αυτοί μια πλειοψηφία;», διερωτήθηκε.

Ασφαλώς οι διαδηλωτές ξεπέρασαν τις 50.000 στην Αθήνα σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις της ΕΛΑΣ, ενώ και στη Θεσσαλονίκη έγιναν δύο πορείες, το πρωί και το απόγευμα κινητοποιώντας χιλιάδες. Το λαϊκό αίσθημα για μαχητική διαδήλωση για υποδοχή της Μέρκελ στο δρόμο με διαμαρτυρία και συνθήματα δεν κάμφθηκε, αλλά περιορίστηκε. Η πολιτική και κοινωνική σύνθεση των συγκεντρωμένων έδειξε όμως ότι το συγκεκριμένο συλλαλητήριο είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας παλλαϊκής διαμαρτυρίας, που βοηθήθηκε και από την τρίωρη στάση εργασίας που κήρυξε η ΓΣΕΕ.

Την Τρίτη οι εργαζόμενοι της Αττικής βρήκαν ακόμη μια ευκαιρία να διαδηλώσουν για τα βάρβαρα μέτρα

Αν η υποδοχή της Άνγκελα Μέρκελ από την ελληνική κυβέρνηση και τον Αντώνη Σαμαρά έγινε σύμφωνα με το διπλωματικό πρωτόκολλο, αλλά και με την οικειότητα που αρμόζει σε ομοϊδεάτες και συνεργάτες στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, η υποδοχή της από τον κόσμο είχε όλα τα αντίστροφα στοιχεία: Το …λαϊκό πρωτόκολλο επέβαλε να καεί μια σημαία με τη σβάστικα, την οποία έφεραν μέλη της ΠΟΕ-ΟΤΑ που επέβαιναν ντυμένοι με στρατιωτικές στολές των ναζί σε ένα τζιπ. Τα αυτοσχέδια πλακάτ μεμονωμένων διαδηλωτών και πάλι συγκέντρωσαν τα φλας των φωτογράφων για την ευρηματικότητα και το αιχμηρό τους μήνυμα: Όπως η χειροποίητη γκιλοτίνα που ανεβοκατέβαινε με μια φωτογραφία της Μέρκελ ή η πικέτα με τη φράση «καταζητείται» και μια φωτογραφία της Γερμανίδας καγκελάριου στολισμένη με «κολιέ» που έγραφαν «Ζίμενς», «κατοχικό δάνειο», «πολεμικές αποζημιώσεις». Τα συνθήματα όμως που ακούστηκαν δεν στρέφονταν μόνο κατά της Μέρκελ. Στην πραγματικότητα, την Τρίτη οι εργαζόμενοι της Αττικής βρήκαν ακόμη μια ευκαιρία να διαδηλώσουν για τα βάρβαρα μέτρα που τους εξαθλιώνουν και την πολιτική που δεν τους εκφράζει. Το «Μέρκελ ράους», συνυπήρχε με το «ανεπιθύμητοι: κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ» που έγραφε το πανό των φοιτητικών συλλόγων της Αθήνας. Το «έξω οι ναζί και οι γερμανοτσολιάδες» μαζί με το «διαγράψτε το χρέος», στο πανό της Εργατικής Αλληλεγγύης.

Οι συγκεντρώσεις από νωρίς το μεσημέρι προσέλκυσαν κόσμο που βοηθούντος του καλού καιρού κατευθύνονταν με ειρηνικές διαθέσεις προς το Σύνταγμα. Χωριστή μαζική συγκέντρωση πραγματοποίησε στην Ομόνοια το ΠΑΜΕ. Τα συγκροτημένα μπλοκ των εργατικών σωματείων, των φοιτητικών συλλόγων και των κομμάτων έφτασαν με πορεία στο Σύνταγμα, καταλαμβάνοντας το χώρο μπροστά από το άγαλμα του Άγνωστου Στρατιώτη, ο χώρος μπροστά από το οποίο ήταν περιφραγμένος. Χαρακτηριστικό της επιτυχίας του συλλαλητηρίου πέρα από την αξιοσημείωτη δεδομένων των συνθηκών μαζικότητα, ήταν και η πολιτική πολυχρωμία: Οργανώσεις της Αριστεράς και ο ΣΥΡΙΖΑ με την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα και του προέδρου του γερμανικού αριστερού κόμματος Λίνκε, Μερντ Ρίξινγκερ, μέχρι τους Ανεξάρτητους Έλληνες με τους βουλευτές τους και μια …διμοιρία από έφεδρους των ειδικών δυνάμεων που ήταν ντυμένοι με στολή παραλλαγής, φορούσαν εθνόσημα και με στρατιωτικό βήμα σημειωτόν φώναζαν συνθήματα, όπως «μαζί μαζί, να φύγουν οι ναζί».

Συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν και στη Θεσσαλονίκη. Το μεσημέρι αυτή που διοργάνωσαν όλοι οι φορείς και το απόγευμα ακόμη μια πορεία που κάλεσε ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων για να δώσει την ευκαιρία της διαδήλωσης σε όσους εργαζόμενους δεν απεργούσαν. Οι διαδηλώσεις που συγκέντρωσαν από 1.000 περίπου άτομα καθεμία, κατευθύνθηκαν στο γερμανικό προξενείο της πόλης, όπου μεταξύ άλλων συνθημάτων φώναζαν και «Μέρκελ θυμίσου το χώμα που πατάς, ήταν του Άρη, η χώρα του ΕΛΑΣ».

Η Μέρκελ δεν έδωσε την πολυπόθητη από την κυβέρνηση διαβεβαίωση παραμονής στο ευρώ, ούτε καν τη διαβεβαίωση καταβολής της οφειλόμενης δόσης

Η απόσταση της λαϊκής βούλησης με τις κυβερνητικές θέσεις ήταν και σε αυτή την περίπτωση αβυσσαλέα: «Υποδέχομαι σήμερα μια φίλη», ήταν τα πρώτα λόγια του Αντώνη Σαμαρά στις κοινές δηλώσεις που έκανε δίπλα στην Άνγκελα Μέρκελ, μιλώντας για μια «νέα σελίδα στις σχέσεις Ελλάδας και Γερμανίας, αλλά και για την ευρωπαϊκή μας πορεία». Όπως είπε ο πρωθυπουργός, οι δύο ηγέτες συζήτησαν και αποφάσισαν «πρακτικούς τρόπους στενότερης συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, ιδιαίτερα σε τομείς όπως η υγεία και η τοπική αυτοδιοίκηση». Όπως χαρακτηριστικά υπογράμμισε ο Αντ. Σαμαράς, «η Ελλάδα έχει να ωφεληθεί άμεσα από τη γερμανική τεχνική, τεχνολογική και επενδυτική βοήθεια». Οι δηλώσεις της Γερμανίδας καγκελάριου δεν κινήθηκαν πέρα από το τυπικό διπλωματικό επίπεδο που εγγυάται ότι μπορεί να πει κανείς πολλά χωρίς να εννοεί τίποτα: «Παρά το γεγονός ότι η πορεία αυτή είναι τόσο δύσκολη, αξίζει τον κόπο να την ολοκληρώσει η Ελλάδα, γιατί εάν δεν το πράξει τώρα, τα πράγματα θα είναι ακόμη πιο δραματικά αργότερα», τόνισε, χωρίς να δώσει την πολυπόθητη από την κυβέρνηση διαβεβαίωση παραμονής στο ευρώ, ούτε καν τη διαβεβαίωση καταβολής της οφειλόμενης δόσης.

Ως προς τον στόχο της επίσκεψής της, η Άνγκελα Μέρκελ είπε ότι ήθελε «εδώ επί τόπου και με πολύ καλύτερο τρόπο να κατανοήσω, να γνωρίσω αυτά που συμβαίνουν εδώ στην Ελλάδα να μιλήσω με τον πρωθυπουργό, να μιλήσω με εκπροσώπους της οικονομίας και να αποκτήσω έτσι μια εικόνα, μια συνολική και πιο βαθιά γνώση των πραγμάτων». Ο δε Αντώνης Σαμαράς σημείωσε επιστρατεύοντας όλη του τη γοητεία πως «ο καθένας μπορεί να καταλάβει το εκτόπισμα, την εμβέλεια, τη δύναμη την πολιτική και την οικονομική της Γερμανίας στην ευρωζώνη και ως εκ τούτου αυτή η επαφή είναι πράγματι σημαντική και μόνον κέρδη μπορεί να φέρει για τον τόπο μας».

Πρώτα θα καταστεί η Ελλάδα μια απέραντη Ειδική Οικονομική Ζώνη και μετά θα έρθουν τα «δώρα» της Μέρκελ

Ψηλά στην ατζέντα της αντιπροσωπείας που έφτασε την Τρίτη στην Αθήνα ήταν οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των Γερμανών στη χώρα. Η Άνγκελα Μέρκελ είχε μαζί της μια κουστωδία από συμπατριώτες της επιχειρηματίες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να δραστηριοποιηθούν στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, του περιβάλλοντος και του τουρισμού. Άλλωστε, η γερμανική κυβέρνηση έχει εγκαταστήσει σε μόνιμη βάση στη χώρα μας δύο εκπροσώπους της, τον στενό συνεργάτη της Μέρκελ, Γιόακιμ Φούχτελ, και τον επικεφαλής της «τασκ φορς», Χορστ Ράιχενμπαχ, προκειμένου να προλειανθεί το έδαφος για τα γερμανικά επενδυτικά κεφάλαια που χρειάζονται «παρθένο έδαφος» από εργατικά δικαιώματα και φορολογικές υποχρεώσεις προκειμένου να αποδώσουν. Οδηγός γι’ αυτή την ελληνογερμανική προσέγγιση είναι το μνημόνιο συνεργασίας που υπέγραψε τον περσινό Μάρτιο η κυβέρνηση Παπανδρέου με την Άνγκελα Μέρκελ, το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει την αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος και του εργατικού δικαίου, την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (όπως το περίφημο σχέδιο «Ήλιος») και την ανάπτυξη συμπράξεων στους τομείς των μεταφορών (σιδηρόδρομοι, ΕΛΒΟ κ.ά.).

Από ό,τι φαίνεται πάντως, τα γερμανικά κεφάλαια παραμένουν κλειδωμένα μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία θεσμικής αναμόρφωσης στην οποία βρίσκεται η χώρα, για όσο διάστημα δηλαδή φαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση υποχωρεί στις απαιτήσεις των πιστωτών. Όπως δήλωσε σε μια ενδιαφέρουσα ραδιοφωνική του συνέντευξη ο Μιχάλης Μαΐλης, πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου, «δεν θεωρώ ότι μπορεί να υπάρξει αυτή την στιγμή ενδιαφέρον για σοβαρές επενδύσεις». Και εξήγησε τι εννοεί: «Αν εμείς δεν δημιουργήσουμε τις απαραίτητες συνθήκες, δεν νομίζω να υπάρχει επενδυτής ο οποίος θα έρθει στην Ελλάδα. Καταρχήν, το πρώτο που πρέπει να ξεκαθαρίσει είναι το θέμα της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ. Επίσης, πρέπει να ξαναλειτουργήσει το τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα, άρα πρέπει να γίνει άμεσα η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Και τέλος, θα πρέπει πάση θυσία, πολύ γρήγορα, να διαμορφώσουμε ένα φιλικό προς τους επενδυτές κλίμα, το οποίο ακόμα δεν υπάρχει». Με άλλα λόγια, πρώτα θα καταστεί η Ελλάδα μια απέραντη Ειδική Οικονομική Ζώνη και μετά θα έρθουν τα «δώρα» της Μέρκελ.

Ενδεικτικό είναι ότι μόνο το μνημονιακά κόμματα της συγκυβέρνησης εντόπισαν «κέρδη» και είχαν ανάλογες προσδοκίες από την αστραπιαία επίσκεψη Μέρκελ. «Είναι καλοδεχούμενη η κα. Μέρκελ, έπρεπε να έχει έρθει πολύ νωρίτερα», είπε για παράδειγμα ο Ευ. Βενιζέλος εντοπίζοντας «μία εξαιρετική ευκαιρία, η χώρα να παρουσιάσει το ολοκληρωμένο πρόβλημά της, που δεν είναι πρόβλημα δημοσιονομικό, αλλά εθνικό, κοινωνικό, δημοκρατικό, πολιτικό». Η Δημοκρατική Αριστερά αξιολόγησε την επίσκεψη ως «θετικό γεγονός» και διαπράττοντας μια εξόφθαλμη πολιτική λαθροχειρία τη χαρακτήρισε «μέρος της διαδικασίας πολιτικής αναδιαπραγμάτευσης σε πολιτικό επίπεδο με τους εταίρους μας». Στον αντίποδα, σύσσωμη η αντιπολίτευση, κοινοβουλευτική και μη, κατήγγειλε με οξείες φράσεις το γεγονός και τη στάση της κυβέρνησης: Ο ΣΥΡΙΖΑ αναγνώρισε ως επίδικο της επίσκεψης «τη συμβολική στήριξη στην παραπαίουσα κυβέρνηση του πιστού της συμμάχου κ. Σαμαρά και τη δογματική επιμονή της στη σκληρή λιτότητα και στα μνημόνια», παρατηρώντας ότι ο Αντ, Σαμαράς «δένεται όλο και πιο πολύ στο άρμα της γερμανικής Ευρώπης». Η Αλέκα Παπαρήγα από τη συγκέντρωση της Ομόνοιας δήλωσε ότι το νόημά της κινητοποίησης είναι πως «θα νικήσουν εκείνοι οι λαοί που δεν διστάζουν να σπάσουν και να χάσουν τις ταξικές αλυσίδες τους», ενώ για τον απόηχο της επίσκεψης, το ΚΚΕ ανακοίνωσε ότι «βοηθάει τους μονοπωλιακούς ομίλους και την κυβέρνηση για να ξεζουμίσουν ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Τέρενς Κουίκ, είπε χαρακτηριστικά πως «έχουμε ανοικτούς πολλούς λογαριασμούς με την Άνγκελα Μέρκελ και την πολιτική της, η οποία μέσω ενός 4ου Οικονομικού Ράιχ εξοντώνει Ελλάδα και Έλληνες». Ενώ και οι συνήθως νηφάλιοι πολιτικά Οικολόγοι Πράσινοι σημείωσαν για την καγκελάριο ότι «ως guest star στο θέατρο που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια των Ελλήνων πολιτών επιβεβαίωσε ότι το ενδιαφέρον το δικό της και της κυβέρνησης περιορίζεται στην αποπληρωμή των δανειστών». Η δε ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπογράμμισε ότι «δεν αρκεί η υποστήριξη της Μέρκελ στον Σαμαρά και στον τρικομματικό εφιάλτη που μας κυβερνά» και εκτιμώντας ότι «είναι σίγουρο ότι η κυβέρνηση Σαμαρά, αφού πήρε πράσινο φως από την ηγετική δύναμη της καπιταλιστικής Ευρώπης, θα επισπεύσει την ψήφιση του νέου δολοφονικού πακέτου» κάλεσε σε «οργάνωση και η κλιμάκωση των αγώνων για να μην περάσει το άθλιο αντεργατικό, αντιλαϊκό πακέτο, για την απαρχή του ξηλώματος των Μνημονίων που ψηφίστηκαν».

Στο γύψο οι ελευθερίες για μια μέρα

Πρόβα εκτροπής με κυβερνητική κάλυψη και νομικό μανδύα σημειώθηκε με αφορμή την επίσκεψη της Άνγκελα Μέρκελ. Εν αρχή ήταν ένα sms που στάλθηκε από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής με σύντομο περιεχόμενο: «Απαγορεύονται οι κινητοποιήσεις αύριο στο κέντρο της Αθήνας». Αυτό ήταν αρκετό ώστε να ενσπείρει τον πανικό για τις προθέσεις της ΕΛΑΣ και της κυβέρνησης, ενώ ξεσήκωσε αμέσως θύελλα αντιδράσεων. Δύο ημέρες μετά ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Νίκος Δένδιας σε ραδιοφωνική του συνέντευξη (Ρίαλ) παραδέχτηκε ότι «η αρχική διατύπωση του sms της Ελληνικής Αστυνομίας δεν ήταν επιτυχής», όμως ο στόχος είχε επιτευχθεί. Εν συνεχεία, ακολούθησε η επίσημη και εγκεκριμένη ανακοίνωση με τίτλο «Απαγόρευση δημοσίων υπαίθριων συναθροίσεων και πορειών σε περιοχές της Αττικής», η οποία ανακοίνωνε τις απαγορευμένες ζώνες εντός των οποίων «με απόφαση του Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής απαγορεύεται για λόγους δημόσιας ασφάλειας και μη διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πρωτεύουσας, κατά το χρονικό διάστημα από 09.00 ώρα της Τρίτης 9 Οκτωβρίου 2012 μέχρι και την 22.00 ώρα της ιδίας, κάθε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση ή πορεία».

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών με ανακοίνωσή του κάλεσε τη ΓΑΔΑ να ανακαλέσει την απαγόρευση, που «παραπέμπει σε άλλες εποχές» και παραβιάζει το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Όπως επισήμανε ο Δικηγορικός Σύλλογος, ο ρόλος των αστυνομικών αρχών του κράτους συνίσταται στην αντιμετώπιση των εγκληματικών πράξεων και στη σύλληψη των δραστών και όχι στην προληπτική περιστολή των ατομικών και πολιτικών ελευθεριών, «η οποία προσβάλλει τον πυρήνα του κράτους δικαίου, αν όχι το ίδιο το συνταγματικό πολίτευμα». Το κλίμα απαγόρευσης ενισχύθηκε από την απόφαση της ΕΛΑΣ να κλειδώσει από τις 10 το πρωί τους σταθμούς του Μετρό, Κατεχάκη, Αμπελόκηποι, Μέγαρο Μουσικής, Ευαγγελισμός, Σύνταγμα και Πανεπιστήμιο. Την ίδια στιγμή, 7.000 αστυνομικοί τέθηκαν επί ποδός για την άφιξη του υψηλού επισκέπτη και την καταστολή του «εχθρού λαού».

Η απαγόρευση τελικώς επεκτάθηκε και πέραν των ορίων που ανακοίνωσε η Αστυνομία, καθώς πριν ξεκινήσουν οι συγκεντρώσεις, κατά την προσέλευση των διαδηλωτών σημειώνονταν αθρόες προσαγωγές με βάση αποκλειστικά την εμφάνιση των πολιτών. Περίπου 30 προσαγωγές σημειώθηκαν περιμετρικά της πλατείας Ομονοίας και μία προσαγωγή έξω από τη γερμανική πρεσβεία. Αναφέρθηκαν συλλήψεις έξω από σπίτια, ακόμα κι έξω από νοσοκομείο στο οποίο οι προσαχθέντες βρίσκονταν για ιατρικές εξετάσεις. Σε πολλούς προσαχθέντες τοποθετήθηκαν μάλιστα χειροπέδες κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους στην ΓΑΔΑ, πράξη που είναι παράνομη. Η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή κατήγγειλε την προληπτική προσαγωγή του γιατρού Κώστα Καταραχιά, γενικού γραμματέα του Σωματείου Εργαζόμενων Αγίου Σάββα και μέλος της ΕΕ της ΟΕΝΓΕ στην οδό Ερμού, λίγα μόλις μέτρα πριν από το χώρο της συγκέντρωσης των συνδικάτων στην πλατεία Συντάγματος και ο οποίος κρατήθηκε μέχρι να τελειώσει η συγκέντρωση, παρά τις παρεμβάσεις συνδικαλιστών που βεβαίωναν την ιδιότητά του. Ακόμη, πραγματοποιήθηκαν 24 προσαγωγές νεαρών ατόμων, μεταξύ των οποίων δύο ανηλίκων 13 και 14 χρονών, με αόριστες κατηγορίες. Έγιναν και στοχευμένες προσαγωγές κατά αγωνιστών μελών της νΚΑ, του Δικτύου και της ΚΟΕ.

Επί της οδού Αμαλίας, έξω από τα «λουλουδάδικα» είχε τοποθετηθεί ένας μεταλλικός φράκτης για να επισημαίνει τα όρια της «κόκκινης», απαγορευμένης ζώνης, τον οποίο φύλασσε ισχυρή δύναμη των ΜΑΤ. Αξιοποιώντας τις ενέργειες μικρών ομάδων, οι αστυνομικοί προέβαιναν σποραδικά σε χρήση χημικών, για να προχωρήσουν αργότερα σε εκκαθάριση όλου του Συντάγματος από τους συγκεντρωμένους. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με καταγγελίες που δημοσιεύτηκαν στον ελληνικό και διεθνή Τύπο και διερευνώνται ήδη από τη δικαιοσύνη, άνδρες των ΜΑΤ χρησιμοποίησαν νεαρή διαδηλώτρια με χειροπέδες ως ανθρώπινη ασπίδα, στην αντιμετώπιση ομάδας διαδηλωτών που πετούσαν πέτρες. Φωτογραφίες του περιστατικού που δημοσιεύτηκαν στον Γκάρντιαν και στο διαδίκτυο αποδεικνύουν άλλη μια χτυπητή περίπτωση αστυνομικής αυθαιρεσίας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΓΑΔΑ, κατά τη διάρκεια των συγκεντρώσεων και πορειών στο κέντρο της Αθήνας προσήχθησαν 220 άτομα και συνελήφθησαν 24, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκαν δικογραφίες για τα αδικήματα της διατάραξης της κοινής ειρήνης, αντίστασης, βαριάς σωματικής βλάβης, διακεκριμένης περίπτωσης φθοράς, εξύβρισης και παράβασης του νόμου περί όπλων και εκρηκτικών. Ακολούθησε η απαράδεκτη από όλες τις απόψεις διαπόμπευση μερίδας των συλληφθέντων μέσω της ιστοσελίδας της ΕΛΑΣ, όπου δημοσιεύτηκαν τα πλήρη στοιχεία ταυτότητας και οι φωτογραφίες 15 ατόμων «ύστερα από σχετική εισαγγελική διάταξη», όπως σημειώνεται. Πρόκειται για μια ακόμη μαύρη σελίδα στα δημοκρατικά χρονικά, που κρίθηκε «απαραίτητη για την πρόοδο της προανάκρισης, καθώς διερευνάται τυχόν διάπραξη και άλλων αξιόποινων πράξεων από τους ίδιους», όμως στην πράξη καταργεί το τεκμήριο αθωότητας των κατηγορουμένων, διασύρει τους ίδιους και τις οικογένειές τους, την ίδια στιγμή που προτρέπει τους πολίτες σε γενικευμένο χαφιεδισμό, καλώντας κάθε ενδιαφερόμενο να επικοινωνήσει με τα τηλέφωνα της Κρατικής Ασφάλειας ώστε να παράσχει πληροφορίες.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 14-10-2012)

Advertisements

Παλινόρθωση της μνημονιακής πολιτικής

Συνέχιση του Μνημονίου με …άλλα μέσα για να παραφράσουμε τον περίφημο ορισμό που έδωσε στον πόλεμο ο Καρλ Φον Κλαούζεβιτς, συνιστά η προγραμματική συμφωνία που επεξεργάζονται ακόμα η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ  Η παλινόρθωση της μνημονιακής πολιτικής, μετά από ένα σύντομο διάστημα που η λαϊκή βούληση την έθεσε «εκτός νόμου», τίθεται με κάθε επισημότητα στην ημερήσια ατζέντα της εκτελεστικής εξουσίας.

Θυμίζουμε βέβαια ότι στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της ΝΔ στο Σύνταγμα, ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε εννέα φορές τη λέξη «επαναδιαπραγμάτευση»: «Με την επαναδιαπραγμάτευση που προωθούμε, μπορούμε να σώσουμε εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας φέτος και να δημιουργήσουμε εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας τα επόμενα χρόνια», ήταν μια από τις χαρακτηριστικές του φράσεις λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες. Από τη στιγμή όμως που έγινε γνωστό το εκλογικό αποτέλεσμα το βράδυ της προηγούμενης Κυριακής, η λέξη «επαναδιαπραγμάτευση» αποσύρθηκε από τις επίσημες ομιλίες και τοποθετήσεις του πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του, σαν να μην είχε ποτέ ειπωθεί.
Η «διακήρυξη κυβέρνησης εθνικής ευθύνης» που υπογράφηκε την Πέμπτη από τους τρεις της συγκυβέρνησης, Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη, αφού πρώτα ξεκαθαρίζει ότι σκοπεύει να εξαντλήσει την τετραετία, τον «χρονικό ορίζοντα όπως ορίζει το Σύνταγμα», αναφέρει ως στόχο της «να αναθεωρήσει όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου)», θέτοντας όμως τέσσερις όρους: Πρώτον, να μη διακινδυνεύσει «την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας ούτε την παραμονή της στο ευρώ». Δεύτερον, να μην αμφισβητήσει «τους αυτονόητους στόχους μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος». Τρίτον, να διατηρηθεί «ο έλεγχος του χρέους». Και τέταρτον, να μην τεθεί εν αμφιβόλω η εφαρμογή «των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα». Αφού όμως οι προϋποθέσεις για την «αναθεώρηση όρων» συνιστούν ατόφια τη στρατηγική του Μνημονίου, τότε αυτή η κυβέρνηση διυλίζει μεν τον κώνωπα, καταπίνει δε την κάμηλον!
Η αιφνίδια ιατρική περιπέτεια του Αντώνη Σαμαρά, που χτες Σάββατο χρειάστηκε μια οφθαλμολογική επέμβαση, επιβράδυνε ακόμη περισσότερο την κατάληξη των προγραμματικών αξόνων της νέας κυβέρνησης, ωστόσο ένα βασικό σχέδιο της συμφωνίας των πολιτικών αρχηγών της συγκυβέρνησης δημοσιεύτηκε από την εφημερίδα Έθνος την Παρασκευή. Το πρώτο της σημείο σχετικά με την «αναθεώρηση της δανειακής σύμβασης» είναι η «παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο τουλάχιστον χρόνια». Πρόκειται ασφαλώς για τη συντομότερη εκδοχή της περίφημης πρότασης για επιμήκυνση, καθώς το μεν ΠΑΣΟΚ είχε προτείνει τριετή περίοδο, ενώ ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης, προεκλογικά είχε μιλήσει για παράταση μέχρι το «τέλος του 2017, αρχές του 2018». Στην πραγματικότητα, η χρονική μετάθεση των στόχων του Μνημονίου είναι και η μόνη «αναθεώρηση όρων» που προτείνεται, με την ατεκμηρίωτη μάλιστα θέση ότι η κατανομή των ίδιων μνημονιακών στόχων σε περισσότερα οικονομικά έτη θα φέρει τη «στήριξη της ζήτησης, της ανάπτυξης, της απασχόλησης». Στο ντοκουμέντο των τριών γίνεται ακόμη η ευχή ότι υπό αυτό τον όρο, ο στόχος του Μνημονίου «μπορεί να επιτευχθεί χωρίς επιπλέον περικοπή μισθών και συντάξεων ή του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων», αλλά με «περιστολή της σπατάλης και τη στοχευμένη καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας». Με άλλα λόγια, καλώς καμωμένα όσα έγιναν μέχρι σήμερα, η προσπάθεια θα επικεντρωθεί, χωρίς καμία απολύτως ρητή ποσοτική δέσμευση, να μη γίνουν άλλες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις.
Χαρακτηριστικό είναι ότι η μόνη «αποκατάσταση αδικιών» που προβλέπεται αφορά τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους δικαιούχους πολυτεκνικών επιδομάτων, χωρίς βέβαια να αναφέρεται κανένα συγκεκριμένο μέτρο. Δέσμευση της κυβέρνησης είναι να επανέλθει ο ορισμός του κατώτερου μισθού στη δικαιοδοσία των κοινωνικών εταίρων και στο ασαφές «επίπεδο που προσδιορίζουν το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Δίκαιο». Ακόμα, εξαγγέλλεται η επέκταση του επιδόματος ανεργίας κατά ένα χρόνο και η απονομή του σε μη μισθωτούς, την ίδια στιγμή όμως που το στερούνται εκατοντάδες χιλιάδες λόγω των εισοδηματικών κριτηρίων που παραμένουν εν ισχύ. Η τρικομματική κυβέρνηση εξαγγέλλει «νέο φορολογικό σύστημα» με θέσπιση περιουσιολογίου και «πόθεν έσχες» για όλους, κάνοντας μάλιστα λόγο για «σταδιακή μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών», κλείνοντας έτσι το μάτι στις επιχειρήσεις και τους εργοδότες για χαμηλότερους συντελεστές και μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους, την ίδια στιγμή που το αφορολόγητο όριο για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους ελεύθερους επαγγελματίες παραμένει στα σημερινά επίπεδα (με τη δειλή και θολή εξαγγελία για «σταδιακή αύξησή του στους ευρωπαϊκούς μέσους όρους»). Παράλληλα, τα χαράτσια παραμένουν αλλά με άλλο όνομα, καθώς το Ειδικό Τέλος Ακινήτων και οι υπόλοιποι φόροι στα ακίνητα αντικαθίστανται από έναν ακαθόριστου ύψους «ενιαίο προοδευτικό φόρο». Αρκετή δημοσιότητα πήρε η θέση στο σχέδιο προγραμματικής συμφωνίας «όχι απολύσεις στο Δημόσιο», ωστόσο η λιτή αυτή διατύπωση δεν αποκλείει λύσεις τύπου «εφεδρείας» για να απομακρυνθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Δέσμευση με σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις αποτελεί ακόμα η θέση για «συνέχιση μείωσης της φαρμακευτικής και νοσοκομειακής δαπάνης», που μεταφράζεται σε συνέχεια της πολιτικής Λοβέρδου.
Η μόνη πραγματική ανακοίνωση στην οποία προέβη ο Αντώνης Σαμαράς ήταν οι επουσιώδεις εξαγγελίες για τους μισθούς των υπουργών και τα αυτοκίνητά τους.
Σημαντικό κομμάτι και αυτής της κυβερνητικής στρατηγικής είναι οι ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας και η περαιτέρω κατάργηση (με συγχωνεύσεις ή χωρίς) δημόσιων οργανισμών και φορέων στο πλαίσιο της πολιτικής για «λιγότερο κράτος». Το σημείο αυτό, το οποίο άλλωστε συνιστά και ρητή δέσμευση των Σαμαρά και Βενιζέλου απέναντι στην τρόικα για το δεύτερο Μνημόνιο, είναι και το μόνο «αγκάθι» στην υπογραφή της τελικής συμφωνίας, αφού καταγράφεται η διαφωνία της Δημοκρατικής Αριστεράς. Στο σχέδιο συμφωνίας αναφέρεται χαρακτηριστικά η θέση για «διατήρηση της κυριότητας του κράτους στα δίκτυα και αξιοποίηση του θεσμού των συμβάσεων παραχώρησης για βασικές υποδομές». Χαρακτηριστική του περιεχομένου που θα λάβει τελικά η πολιτική στον τομέα αυτό, είναι η επιλογή του αρμόδιου υπερ-υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, του Κωστή Χατζηδάκη. Όπως αναφέρει το σχετικό ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου, το πρώην στέλεχος των κυβερνήσεων Καραμανλή που έχει στο βιογραφικό του την πώληση της Ολυμπιακής, «εγγυάται με την παρουσία του τον φιλελεύθερο προσανατολισμό προς την κατεύθυνση των αποκρατικοποιήσεων». Μένει ν’ αποδειχτεί ποιες θα είναι οι υποχωρήσεις της ΔΗΜΑΡ στον τομέα αυτό.
Η μόνη πραγματική ανακοίνωση στην οποία προέβη ο Αντώνης Σαμαράς ήταν οι επουσιώδεις εξαγγελίες για τους μισθούς των υπουργών και τα αυτοκίνητά τους. Μιλώντας στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο, δήλωσε ότι ο μισθός των μελών του θα μειωθεί κατά 30% και ότι θα περιοριστεί η χρήση των κρατικών αυτοκινήτων από την κυβέρνηση και τα μέλη της δημόσιας διοίκησης. Πρόκειται βέβαια για μια ανέξοδη και εντυπωσιοθηρική επιλογή, που επιχειρεί να πείσει έναν δοκιμαζόμενο λαό ότι «κάτι αλλάζει». Συναφείς είναι και οι σχετικές εξαγγελίες του προγραμματικού σχεδίου που προαναγγέλλουν μεταξύ άλλων αναδρομικό έλεγχο περιουσιακών στοιχείων για κυβερνητικά και κρατικά στελέχη από το 1974, αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών, αλλαγές στη βουλευτική ασυλία και μείωση της κρατικής επιχορήγησης για τα κόμματα.
Έντονο άρωμα Καραμανλή και καθόλου άρωμα …γυναίκας έχει το νέο υπουργικό συμβούλιο
Δηλωτική των πολιτικών της προθέσεων είναι και η σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Τη στιγμή που τα 29 από τα συνολικά 39 μέλη της είναι στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, τα βιογραφικά και μόνο που έχουν οι κάτοχοι των κρίσιμων χαρτοφυλακίων, αναδεικνύουν τον χαρακτήρα της νέας μνημονιακής συγκυβέρνησης. Πρόεδρος του ΔΣ της Εθνικής Τράπεζας και πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών έχει διατελέσει ο νέος υπουργός Οικονομικών, Βασίλης Ράπανος. Για «πολυετή εμπειρία σε θέσεις υψηλής ευθύνης μεγάλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών» κάνει λόγο το σύντομο βιογραφικό του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Χρήστου Σταϊκούρα. Κομματικά στελέχη με μεγάλη θητεία σε όλες τις «ένοχες» γαλάζιες κυβερνήσεις κατέλαβαν επίσης καίρια υπουργεία: Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης (Εσωτερικών), ο Δημήτρης Αβραμόπουλος (Εξωτερικών) ο Πάνος Παναγιωτόπουλος (Εθνικής Άμυνας), ο Νίκος Δένδιας (Δημόσιας Τάξης), ο Ανδρέας Λυκουρέντζος (Υγείας). Συνολικά, έντονο άρωμα Καραμανλή και καθόλου άρωμα …γυναίκας έχει το νέο υπουργικό, καθώς 13 μέλη του είχαν και προηγούμενη κυβερνητική θητεία, την ίδια στιγμή που ανδροκρατείται (πλην δύο γυναικών). Το βαθύ γαλάζιο φόντο της σπάει μόνο από τα πέντε μέλη που συνιστούν προσωπικές επιλογές του Ευ. Βενιζέλου (υπουργός Περιβάλλοντος, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και υφυπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας, Εξωτερικών και Παιδείας) και τέσσερα μέλη που υπέδειξε η Δημοκρατική Αριστερά (υπουργός Δικαιοσύνης και υφυπουργοί Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Υγείας και Παιδείας).
Ο ΣΥΡΙΖΑ σχολίασε ότι πρόκειται για «κυβέρνηση με σαφές δεξιό περιεχόμενο και προσανατολισμό, στηριζόμενη κατά κύριο λόγο από τις δυνάμεις που ευθύνονται για την υπεράσπιση και την υλοποίηση των πιο ακραίων και αντιλαϊκών πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών». Το ΚΚΕ σημείωσε ότι η συγκυβέρνηση είναι «δεσμευμένη απέναντι στην ΕΕ και την ελληνική πλουτοκρατία να φορτώσει στο λαό την καπιταλιστική κρίση». Ενώ η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαρακτήρισε τη συγκυβέρνηση «τρόικα εσωτερικού», με προσανατολισμό που «έχει καθοριστεί ήδη από τις ντιρεκτίβες της ΕΕ και των βιομηχάνων».
(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 24-6-2012)

Μονοκατοικία πολυτελείας η Νέα Δημοκρατία

Με τα γνωστά αντιμνημονιακά μισόλογα και με επίδειξη εσωκομματικής πυγμής απαντά ο Αντώνης Σαμαράς στην καθίζηση της πολιτικής επιρροής του κόμματός του. Στο φόντο των δυσμενών για τη Νέα Δημοκρατία δημοσκοπήσεων, αλλά και της κομματικής εσωστρέφειας που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες, η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης ξεκίνησε μια φραστική πολιτική αντεπίθεση. Φυσικά, τα αντι-ΔΝΤ βέλη της ΝΔ είναι τόσο ασθενή, που επί της ουσίας συναινεί σε βασικές πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής, όπως είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων.

Όσοι ανέμεναν τη συζήτηση στην «ώρα του πρωθυπουργού» για να δουν την αντιμνημονιακή ατζέντα της ΝΔ να ξεδιπλώνεται, απογοητεύτηκαν οικτρά. Το λεγόμενο «Ζάππειο 2», το οικονομικό πρόγραμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που επισήμως πρόκειται να ανακοινωθεί μετά το Πάσχα, όπως φάνηκε στην κόντρα με τον πρωθυπουργό από το βήμα της Βουλής, δεν περιλαμβάνει μέτρα έξω από το «τόξο» του Μνημονίου. «Μειώστε θαρραλέα τους φορολογικούς συντελεστές, δώστε ανάσα στις επιχειρήσεις», κάλεσε τον πρωθυπουργό ο Αντώνης Σαμαράς, την ίδια στιγμή που δεν είπε λέξη για τους μισθούς των εργαζομένων και τις εργασιακές σχέσεις. Εκτός από τους φορολογικούς συντελεστές, η άλλη παθογένεια της οικονομίας εντοπίζεται στην …παραοικονομία κατά τον Α. Σαμαρά: «Οι έλεγχοι των τιμών, οι έλεγχοι του κόστους χαλαρώνουν, το παρεμπόριο οργιάζει», υπογράμμισε και υποστήριξε ότι «στην Ελλάδα συντελείται το 20% του παρεμπορίου ολόκληρης της Ευρώπης».

Οι αντιμνημονιακές πομφόλυγες του Αντώνη Σαμαρά δεν κρύβουν την ταξική πολιτική

Η πλειοδοσία σε λαϊκισμό και ανέξοδα φραστικά «πυρά» δεν μπορεί να κρύψει πάντως το ταξικό πρόσωπο στην πολιτική πλατφόρμα της Νέας Δημοκρατίας, που παραμένει αναλλοίωτη, παρά τις τακτικές μετατοπίσεις. Με ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Βήμα FM, ο τομεάρχης Περιβάλλοντος, Κυριάκος Μητσοτάκης, τάχθηκε υπέρ ενός ακόμη πιο επιθετικού προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων σε σχέση με αυτό της κυβέρνησης. Ο πρώην υπουργός Οικονομίας των κυβερνήσεων Καραμανλή, Γιάννης Παπαθανασίου, εξειδίκευσε το διαχρονικό «όραμα» της Δεξιάς για τις ιδιωτικοποιήσεις με τον πιο γλαφυρό τρόπο: Είπε ότι και η πώληση είναι θεμιτή μέθοδος «όπως ακριβώς σε μια επιχείρηση ιδιωτική που όταν έχεις πρόβλημα, αξιοποιείς την περιουσία σου, πουλάς ένα χωράφι, ένα διαμέρισμα».

Τα διαμερίσματα της «γαλάζιας πολυκατοικίας» πάντως, δεν διατίθενται προς πώληση ή ενοικίαση. Το μήνυμα του Αντώνη Σαμαρά, μιλώντας στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας της Νέας Δημοκρατίας την Τρίτη, ήταν ότι το κόμμα του θα πορευτεί αυτόνομα. Με δύο «δεν» ο νέος πρόεδρος επιχείρησε να κλείσει κάθε σενάριο που στερεί από τη ΝΔ τον αέρα ενός αυτοδύναμου στίγματος: «Δεν πρόκειται να δεχθώ συγκυβέρνηση με ένα ΠΑΣΟΚ το οποίο δεν μπορεί να συνεννοηθεί ούτε με τον εαυτό του», τόνισε για να συμπληρώσει πως «δεν πρόκειται να δεχθώ συμπράξεις με όσους υποστήριξαν το Μνημόνιο». Καρφώνοντας το ΛΑΟΣ και τη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη για τη στήριξη που παρείχαν στην κυβέρνηση, έκλεισε βροντερά την πόρτα των συνεργασιών. Παράλληλα, κατήγγειλε για παρασκηνιακές διεργασίες τα δύο ανταγωνιστικά δεξιά κόμματα, κατηγορώντας τα ότι διοχετεύουν πληροφορίες για ενδεχόμενη συγκυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού. «Η ΝΔ διεκδικεί για τον εαυτό της το ρόλο της πειστικής, αποφασιστικής, δυναμικής, εναλλακτικής λύσεως για τη χώρα», υπογράμμισε εξειδικεύοντας το σκεπτικό του προέδρου, ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Κώστας Τασούλας σε συνέντευξή του.

Τα πληθωρικά επίθετα όμως δεν αρκούν για να κρύψουν τη γύμνια της πολιτικής απήχησης της ΝΔ που βρίσκεται στο ναδίρ. Στην τελευταία δημοσκόπηση που διενήργησε η Μέτρον Ανάλυσις, η ΝΔ συγκεντρώνει μόλις 19,8% σε πρόθεση ψήφου των ερωτηθέντων από 21% στην τελευταία μέτρηση, υπολειπόμενη του ΠΑΣΟΚ κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες. Την ίδια στιγμή η δημοτικότητα του Αντώνη Σαμαρά είναι πολύ μέτρια (θετική γνώμη εκφράζει το 32,4%), ενώ στην ερώτηση «ποιος είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός», ο Μεσσήνιος πολιτικός συγκεντρώνει μόλις 17,1%. Η συγκεκριμένη δημοσκόπηση έφερε στην επιφάνεια ξανά τη συνολική καθίζηση του δικομματισμού, που φτάνει στο 42,5%. Σε περίπτωση που η τάση αυτή συνεχιστεί, πολύ δε περισσότερο επαληθευτεί από τις επόμενες κάλπες, τότε τα διλήμματα που θα έχει να αντιμετωπίσει ο πρόεδρος της ΝΔ θα είναι πολύ πιεστικά και τότε ίσως ξανασκεφτεί τη δήλωσή του περί μη συγκυβέρνησης. Οι τωρινές διαψεύσεις λοιπόν έχουν περισσότερο το χαρακτήρα της κομματικής περιχαράκωσης στελεχών και οπαδών, για να αποσοβηθεί ο κίνδυνος περαιτέρω διαρροών προς ΛΑΟΣ και ΔΗΣΥ, και δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση αποδεικτικά εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 3-4-2011)