ΣΥΡΙΖΑ: 100 πρώτες μέρες μοναξιά

tsiprasΜε το χελιδόνι, που μόνο του δεν φέρνει την (αντιμνημονιακή) άνοιξη μοιάζει όλο και περισσότερο μια κυβέρνηση με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την αποτυχία της πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης, την οποία τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ βάφτισαν επιτυχία, ήρθε η εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του επικεφαλής του κόμματος, Αλέξη Τσίπρα, στην εφημερίδα Αυγή της προηγούμενης Κυριακής να αφήσει ακόμη περισσότερα ερωτηματικά για τη διάθεση ρήξης της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τη μνημονιακή πολιτική.

Η απάντηση που δίνει ο Αλέξης Τσίπρας και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με μια φωνή στην ερώτηση “πού θα βρείτε τα λεφτά για κοινωνικές παροχές”, είναι πια στερεότυπη: “Είναι η πολιτική ηλίθιοι”, υποστηρίζουν συνήθως επιθετικά ή όπως το έθεσε ο Αλέξης Τσίπρας στην Αυγή, πρόκειται για “μεγάλη σπέκουλα γύρω από ένα λάθος ερώτημα”. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι “περιθώρια διαφορετικής πολιτικής υπάρχουν” και εξηγεί στη συνέντευξή του ότι με μια τριπλέτα πολιτικών χειρισμών, όλες οι ανατροπές είναι εφικτές: Θέληση για διαπραγμάτευση, συγκρότηση ευρω-συμμαχιών και εκμετάλλευση εσωτερικών αντιθέσεων. Οι πολιτικοί ελιγμοί πάντως που υπόσχεται ο Τσίπρας μάλλον είναι πολύ περιορισμένοι, για όσο διάστημα το “όχημα” παραμένει στις ράγες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ενιαίου της νομίσματος και κάθε εκτροχιασμός αποκλείεται εκ των προτέρων. “Η ΕΕ και η ευρωζώνη δεν έχει ιδιοκτήτες και ενοικιαστές. Είμαστε όλοι συνιδιοκτήτες”, είπε χαρακτηριστικά στο δημοσιογράφο της Αυγής, προφανώς για να στείλει το μήνυμα ότι …μετακόμιση από την ευρω-πολυκατοικία δεν προβλέπεται για κανένα λόγο.

Ίσως η σκέψη αυτή κυριαρχεί πλέον στο επιτελείο της Κουμουνδούρου, γεγονός που αντανακλάται και στις πολύ φειδωλές πια διατυπώσεις και υποσχέσεις για τα πρώτα κυβερνητικά βήματα. Για παράδειγμα, από τις προτεραιότητες των 100 πρώτων ημερών και των 100 πρώτων ωρών μιας αριστερής διακυβέρνησης, θέμα άλλωστε που έδωσε και τον πρωτοσέλιδο τίτλο του κυριακάτικου φύλλου της Αυγής, απουσιάζει ένα αίτημα που κυριάρχησε τους προηγούμενους μήνες στον αντιπολιτευτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ: Η “νέα σεισάχθεια”. Η πράγματι ριζοσπαστική πρωτοβουλία να χαριστούν χρέη και να σβηστούν δάνεια σε φτωχές οικογένειες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, προκειμένου να “ανασάνουν”, λείπει από το σχετικά αναλυτικό κείμενο, εκτός αν κανείς εντάξει αυτή τη σπουδαία πρωτοβουλία που πολεμήθηκε από τη Δεξιά αγρίως στο “πλέγμα μέτρων για την αντιμετώπιση της φτώχειας”…

Επιπλέον, η συνολική απάντηση του Αλέξη Τσίπρα στο ερώτημα για τις προτεραιότητες αφήνει μια σοβαρή αμφιβολία για το αν θα επαναφέρει αμέσως τον κατώτατο μισθό και την εργατική νομοθεσία στο προ Μνημονίου καθεστώς, όπως έχει πολλάκις υποσχεθεί: Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απαντά ότι στους τρεις πρώτους μήνες της διακυβέρνησης, προτεραιότητα έχει η σύνταξη και ψήφιση ενός “Σχεδίου” (ανάπτυξης και ανασυγκρότησης) και όχι ενός προγράμματος που μπορεί να εφαρμοστεί αμέσως. Ακόμη λοιπόν δεν ήρθαν τα Χριστούγεννα και ξεκίνησαν οι πολιτικές εκπτώσεις…

Σημείο τριβής μεταξύ ηγεσίας και βάσης αποτελεί η διαρκής και πρόσφατα πιο έντονη προσπάθεια ΠΑΣΟΚοποίησης του κόμματος. Έχει ιδιαίτερη σημασία η στάση κολακείας του Αλέξη Τσίπρα απέναντι στη σημερινή κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ακόμη και ύστερα από τρία μνημόνια. Ασφαλώς και δεν έκανε κάποια πρόταση “αποστασίας” όπως ανιστόρητα μέσα στον πανικό του ισχυρίστηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, όμως σίγουρα βρίσκεται σε εξέλιξη μια επιχείρηση να στηθούν πολιτικές γέφυρες. “Όσοι αποφασίσουν με την ψήφο τους να θέσουν τέρμα στην καταστροφική πορεία της χώρας”, υπογραμμίζει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στην Αυγή, “θα έχουν την πλατιά αποδοχή της λαϊκής βάσης”. Όπερ μεθερμηνευόμενον, σημαίνει ότι ακόμη και τώρα δίδεται αντιμνημονιακό συγχωροχάρτι, με την προϋπόθεση της έστω όψιμης διαφοροποίησης. “Ακόμη προλαβαίνετε”, σαν να τους είπε ο Τσίπρας.

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, πρώτη εκλογική μάχη του 2014 θα είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές τον Μάιο. Γι’ αυτό ίσως και αφιερώνει ένα σημαντικό κομμάτι της συνέντευξής του ο Αλέξης Τσίπρας για να θέσει τη νέα γραμμή συμμαχιών. Κάνοντας λόγο για “κινήσεις που θα διεκδικήσουν τη νίκη” προφανώς μιλά για ευρύτερα σχήματα σε σχέση με αυτά που καταγράφονταν μέχρι τώρα με τη σημαία του ΣΥΡΙΖΑ ή του Συνασπισμού. Για να μην αφήσει καμία αμφιβολία περί αυτού, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξέφρασε την ευχή να “αγκαλιάσουμε κόσμο που ακόμα και πριν ένα χρόνο φοβήθηκε και δεν έκανε το βήμα να μας ψηφίσει”. Το κέντρο βάρους λοιπόν της προσπάθειας στις τοπικές εκλογές μετατοπίζεται προς τα δεξιά και σ’ αυτό το πεδίο δεν είναι τυχαία η συνεννόηση της πλατείας Κουμουνδούρου με το κόμμα του Πάνου Καμμένου.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 23-11-2103)

Advertisements

Κατά τόπους συμμαχούν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

1793051Αυτοδιοικητικές συμμαχίες με δυνάμεις από τους Ανεξάρτητους Έλληνες προετοιμάζονται στην Κουμουνδούρου, ενόψει της κάλπης για Δημάρχους και Περιφερειάρχες το 2014, αν και όχι με κεντρική συμφωνία.

Όπως είπε στο Πριν το υπεύθυνο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ για την αυτοδιοίκηση, ο Κώστας Πουλάκης, τρεις είναι οι γενικές κατευθύνσεις των παρατάξεων που πρόκειται να στηρίξει η αξιωματική αντιπολίτευση στις τοπικές εκλογές: Η καθαρή αντιμνημονιακή τους στάση, η αντίθεση στον «Καλλικράτη» και η συμφωνία σε ένα τοπικό αναπτυξιακό σχέδιο αλληλεγγύης για την αναχαίτιση των κοινωνικών συνεπειών τη κρίσης. Κατά τους επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ, «κόκκινες γραμμές» στις τοπικές συμμαχίες είναι: Η συμμετοχή προσώπων στα δύο κόμματα της κυβερνητικής συμμαχίας, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, καθώς και εμπλοκή προσώπων σε περιπτώσεις διαφθοράς. Από εκεί και έπειτα, ο Κώστας Πουλάκης τόνισε ότι «δεν θα ψάξουμε στις κομματικές λίστες» για την συμπλήρωση υποψηφίων τόσο στους Δήμους όσο και στις Περιφέρειες. Και δεν απέκλεισε συμφωνία σε πρόσωπα προερχόμενα είτε από τους ΑΝΕΛ είτε από τη ΔΗΜΑΡ, μολονότι προσέδωσε τουλάχιστον στις περιφέρειες μεγαλύτερο πολιτικό βάρος.

Απαντώντας στα δημοσιεύματα για την προσέγγιση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο Πάνος Σκουρλέτης με συνέντευξή του στο ραδιοσταθμό Σκάι υποστήριξε σε ό,τι αφορά τις αυτοδιοικητικές εκλογές ότι «οι κύριοι Καμμένος και Τσίπρας δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε κεντρική συμφωνία κοινής καθόδου στις αυτοδιοικητικές εκλογές σε όλη τη χώρα, αυτό είναι αντίθετο στην αντίληψή μας». Πρόσθεσε όμως σε μια μεστή νοήματος αποστροφή ότι «δεν μπορούμε να καταργήσουμε την αυτονομία και τις ιδιαιτερότητες των τοπικών κοινωνιών». Σε παρόμοιο κλίμα και ο Πάνος Καμμένος δήλωσε στο «Κόκκινο» ότι οι ΑΝΕΛ επιδιώκουν αντιμνημονιακές συμμαχίες και ανάδειξη δημάρχων με ανάλογα χαρακτηριστικά, αλλά η επιλογή των προσώπων θα γίνεται κατά περίπτωση.

Προφανώς, δεν θα περίμενε κανείς οι δύο αρχηγοί να δώσουν ραντεβού στο Ζάππειο και κάτω από τα φλας των φωτογράφων να δώσουν τα χέρια για μια «κεντρική συμφωνία» συνεργασίας. Όμως, οι «τοπικές ιδιαιτερότητες» που επικαλείται η Κουμουνδούρου θα αποτελέσουν την κάλυψη για συμφωνίες με τοπικά στελέχη της Δεξιάς που διαχώρισαν τη θέση τους από τη μνημονιακή ΝΔ. Άλλωστε, η τακτική αυτή που προσχηματικά προτάσσει τις τοπικές συμφωνίες και ανάγκες, σε όλη την προ μνημονίου εποχή αξιοποιήθηκε κατά τις προεκλογικές περιόδους για την αυτοδιοίκηση από το Συνασπισμό παλιότερα και το ΣΥΡΙΖΑ πιο πρόσφατα για να δικαιολογήσει συμμαχίες με πρόσωπα προερχόμενα από το ΠΑΣΟΚ.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 17-11-2013)

Τσίπρας: Από την ευρωζώνην φυγείν αδύνατον

tsipras-eyrepitrΣτην ομιλία του στο Λευκό Πύργο τον Σεπτέμβριο, ο Αλέξης Τσίπρας ενθουσίασε το συγκεντρωμένο πλήθος κάνοντας λόγο για τη Φεντερασιόν, τον Μάη του ’36 των καπνεργατών και απειλώντας τους τραπεζίτες ότι «θα περάσουν από το ταμείο και θα αφήσουν τα κλειδιά». Στην ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του Όστιν στο Τέξας τη Δευτέρα, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ έκανε προτάσεις για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, έτεινε χείρα συνεργασίας με την Ουάσινγκτον και έκλεισε με μια φράση του Αβραάμ Λίνκολν. Δεν ξέρουμε αν εκεί ενθουσίασε το ακαδημαϊκό αμερικανικό κοινό του συνεδρίου που είχε θέμα «Μπορεί να διασωθεί η Ευρωζώνη;», όμως στην Ελλάδα κάποιοι μετά από την παρέμβαση αυτή, κοιμούνται πιο ήσυχοι.

Κι αυτό γιατί με την ομιλία αυτή φαίνεται να εγκαταλείπεται ή τουλάχιστον να αδυνατίζει το απειλητικό για την τάξη πραγμάτων δόγμα που μέχρι τώρα πρέσβευε ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι δηλαδή στην περίπτωση ακραίων εκβιασμών από τους δανειστές, «είμαστε έτοιμοι και για τα χειρότερα ενδεχόμενα». Τώρα το βάρος πέφτει αλλού: «Υπάρχουν πολλοί, οι οποίοι ζουν μέσα στην κρίση, για τους οποίους το σημαντικό ερώτημα δεν είναι αν η ευρωζώνη μπορεί να σωθεί, αλλά εάν πρέπει να σωθεί», ανέλυσε ο Αλέξης Τσίπρας για να καταλήξει ότι «η θέση μας για το θέμα αυτό είναι σαφής: Η ευρωζώνη πρέπει να σωθεί». Η μόνη παραχώρηση στον ευρωσκεπτικισμό ήταν η παραδοχή από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ότι «η ευρωζώνη μπορεί να ήταν λάθος» ως προς τις ιδρυτικές της συνθήκες. Όμως κατά τον Αλέξη Τσίπρα το ζήτημα αυτό είναι απολύτως θεωρητικό ή όπως γλαφυρά το έθεσε, «προτιμώ να αφήσουμε στους ιστορικούς αυτή τη συζήτηση. Δεν έχει σημασία σήμερα».

Έχει ενδιαφέρον πώς δικαιολογείται η στάση αυτή: «Σήμερα η ευρωζώνη υπάρχει» τόνισε, χρωματίζοντας την τελευταία λέξη με τη δύναμη ενός τετελεσμένου το οποίο …φυγείν αδύνατον. Κατά τον Αλέξη Τσίπρα, «οι άμεσες εναλλακτικές είναι χειρότερες, μια έξοδος δεν θα ωφελήσει κανέναν». Βεβαίως, σήμερα υπάρχουν επίσης καπιταλισμός, σχέσεις ιδιοκτησίας, εκμετάλλευση, ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, πόλεμοι, παγκόσμια οικονομική κρίση, φτώχεια. Οπότε, τούτων δοθέντων, το μόνο που μένει να αλλάξουμε είναι η κυβέρνηση, που είναι άλλωστε και το πιο αναλώσιμο υλικό αυτού του συστήματος εξουσίας. Και το τι έφταιξε για όλα αυτά θα το βρουν οι επιστήμονες κάποια στιγμή…

Το ιστορικό ρεύμα που εκφράζει η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ συνδέθηκε με δύο λέξεις κλειδιά όλα τα χρόνια από τη γέννησή του: Ανανέωση και πρόοδος. Κι όμως, από ρητορική υπερβολή ή βαρύ πολιτικό ολίσθημα, ο Αλέξης Τσίπρας είπε κατά λέξη στο Τέξας ότι «αυτό που επιδιώκουμε είναι η σημερινή Ευρώπη να επιστρέψει στις πρακτικές και τις επιδιώξεις αυτών των παλαιών αξιών». Οι «παλαιές αξίες» είναι κατά τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ οι προ νεοφιλελευθερισμού αρχές της ΕΕ: «Όχι άλλοι ευρωπαϊκοί πόλεμοι. Καθολικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ένα κοινωνικό συμβόλαιο, που σημαίνει ένα ισχυρό σύστημα κοινωνικής ένταξης, κοινωνικής ασφάλισης, δημόσιας εκπαίδευσης, υγείας και πρόνοιας και σταδιακή σύγκλιση του βιοτικού επιπέδου των φτωχότερων περιφερειών προς τα πρότυπα των πιο εύρωστων χωρών». Μα ήταν η χρεωκοπία αυτών των πολιτικών στο έδαφος της κρίσης που οδήγησε στο νεοφιλελευθερισμό! Σε κάθε περίπτωση, η επιστροφή στις ρίζες της ΕΕ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αριστερή οπτική των πραγμάτων.

Ο Αλέξης Τσίπρας προφύλαξε το αμερικανικό κοινό του από τις προχωρημένες προτάσεις που ηχούν λυτρωτικά για τους Έλληνες εργαζόμενους όταν τις ακούν από δυνάμει κυβερνητικά στελέχη, όπως «νέα σεισάχθεια» και «κρατικοποίηση τραπεζών». Αντιθέτως, η πρότασή του για τον τραπεζικό τομέα ήταν η εξής: «Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης θα πρέπει να τοποθετήσει όλες τις τράπεζες κάτω από μία ενιαία αρχή και να δημιουργήσει ένα ενιαίο ταμείο ασφάλισης σε επίπεδο ευρωζώνης». Επιπλέον, για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, άφησε στην άκρη τα περί αναδιανομής εισοδήματος που θα προκύψει από την φορολόγηση του πλούτου, για να υιοθετήσει τον αμερικανικό τρόπο επίλυσης τέτοιων ζητημάτων: «Η Ευρώπη θα μπορούσε να επιλέξει στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής να χρησιμοποιήσει τα κέρδη που συσσωρεύονται στο εσωτερικό του συστήματος των κεντρικών τραπεζών της για να χρηματοδοτήσει ένα πρόγραμμα κουπονιών διατροφής – όπως συμβαίνει στην Αμερική», είπε. Μια ελεήμων ΕΕ είναι εφικτή!

Τέλος, σε ό,τι αφορά τα απαραίτητα κεφάλαια για την ανάπτυξη, η τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα ήταν αποστομωτική. Πηγή θα είναι κατά τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ τα ποσά των διαρθρωτικών ταμείων που δεν έχουν απορροφηθεί αυτά τα χρόνια. Πρότεινε μάλιστα τους πόρους αυτούς να τους διαχειριστούν «η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων». Και επειδή, όπως είπε, ήταν λόγω γραφειοκρατίας που πήγαν αναξιοποίητα τα χρήματα αυτά, τώρα η διαχείρισή τους θα γίνει «χωρίς την ανάμειξη του ελληνικού κράτους» και με την προϋπόθεση «να επενδύουν στα ελληνικά πρότζεκτς στη βάση καθαρών τραπεζικών αρχών». Αλήθεια, αυτή η θέση συμβαδίζει με τις παλαιές αρχές της ΕΕ;

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 10-11-2013)

ΣΥΡΙΖΑ: Ομαλότητας και ρεαλισμού γωνία

Στην άβολη για την Αριστερά γωνία όπου διασταυρώνονται η πολιτική ομαλότητα και ο οικονομικός ρεαλισμός στριμώχνεται η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Με την πρωτοβουλία των κινήσεων να βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην πλευρά του αντιπάλου της, της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας εν προκειμένω, η Κουμουνδούρου αρκείται σε κινήσεις συντήρησης δυνάμεων, με στόχο αφενός να διατηρήσει την κοινωνική αποδοχή ως εναλλακτική λύση και αφετέρου να λάβει διαπιστευτήρια κυβερνησιμότητας από κύκλους με ευρύτερη επιρροή.

Η επικίνδυνη αυτή ισορροπία επέβαλε την Παρασκευή, μετά τη μαφιόζικη δολοφονία των δύο νεαρών στο Νέο Ηράκλειο, οι πρώτες ανακοινώσεις του κόμματος να παίξουν το «χαρτί» της ομαλότητας, χωρίς καμία αναφορά σε σενάρια προβοκάτσιας τα οποία με κάθε επισημότητα υιοθέτησε προ ημερών ο ΣΥΡΙΖΑ: «Η σημερινή δολοφονία δημιουργεί κλίμα αποσταθεροποίησης και στοχεύει στη δημοκρατία», ήταν το πρώτο σχόλιο του γραφείου Τύπου. Ωστόσο, το πρωί του Σαββάτου, η Αυγή κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο τίτλο «Προβοκάτσια με δύο νεκρούς».

Συνεργασίες «με το διάβολο» προετοιμάζει η αξιωματική αντιπολίτευση σε Βουλή και αυτοδιοίκηση

Στην Κουμουνδούρου εκτιμούν μετρώντας το πολιτικό κλίμα και τις κυβερνητικές κινήσεις ότι οι εκλογές θα επισπευσθούν και καλούν τον κομματικό μηχανισμό να βρίσκεται σε εγρήγορση. Αυτό ήταν ένα από τα μηνύματα που έστειλε ο Αλέξης Τσίπρας από το βήμα της κοινής συνεδρίασης Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Πολιτικής Γραμματείας την Τρίτη. Εκεί ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε «μια νέα και πιο αναβαθμισμένη ωριμότητα», μιλώντας έμμεσα για τις δύο κοινοβουλευτικές «ανταρσίες» της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του Μανώλη Γλέζου.

Ο Γλέζος πάντως επανήλθε σαν «φωνή της βάσης» στην κριτική της ηγεσίας. Με συνέντευξή του στο ραδιοσταθμό Βήμα, τόνισε για το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ πως «υπάρχουν σημεία που δεν έχουν ξεκαθαριστεί» για να σημειώσει ότι «ορρωδώ να πω στον κόσμο που με ρωτάει πού θα βρούμε τα λεφτά, ότι η απάντησή μας δεν είναι πειστική, πρέπει να είναι πιο πειστική».

Κι αν ο οικονομικός ρεαλισμός απαιτεί προσαρμογές στο πρόγραμμα, ο πολιτικός ρεαλισμός των συσχετισμών επιβάλει την προετοιμασία του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ για συμμαχίες ακόμη «και με το διάβολο». Όπως είπε ο Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Real «ακόμα και αν επιτύχουμε το στόχο της αυτοδυναμίας -που είναι δύσκολος, αλλά όχι ανέφικτος- εμείς θα επιδιώξουμε πολιτικές συνεργασίες με την ευρύτερη δυνατή στήριξη σε Βουλή και κοινωνία». Ο βουλευτής υπογράμμισε ότι μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ υφίστανται «μεγάλες διαφορές», για να προσθέσει όμως ότι «με λογικές συγκλίσεις και μετατοπίσεις, θα πρέπει να επιδιωχθεί η συνεργασία και η κυβέρνηση».

Με το ίδιο ανοιχτό πνεύμα άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ θα πορευτεί και στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές: «Στα αυτοδιοικητικά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει ευρύτερες συμμαχίες, επιδιώκοντας μια αλλαγή τοπίου στην αυτοδιοίκηση», είπε χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Παπαδημούλης. Συμπλήρωσε ότι στην Κουμουνδούρου είναι «πολύ ανοικτοί σε συγκλίσεις και τοπικές συνεργασίες με βάση το πρόγραμμά μας» και απέκλεισε συνεργασία μόνο για …«λαμόγια και λερωμένους».

Μια Αριστερά …Βρυξελλών

tsip-soulΈνα άκομψο αστείο που ίσως αντανακλά τις διαθέσεις της ευρωπαϊκής ηγεσίας έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε μπροστά στις κάμερες ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς. «Είμαστε και οι δύο πολιτικοί της Αριστεράς, ο κύριος Τσίπρας είναι κάπως πιο αριστερός από εμένα, αλλά μπορεί να διορθωθεί σιγά σιγά», είπε χαμογελώντας. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, απέκρουσε βέβαια το αστείο, ωστόσο επί της ουσίας δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να γίνει ένας …αριστερός των Βρυξελλών.

Στις επίμονες ερωτήσεις δημοσιογράφων, σχετικά με το αν θα είναι επικεφαλής της ευρω-αριστεράς για την προεδρία της ΕΕ, ο Αλέξης Τσίπρας άφησε ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα. Μάλιστα, αρκέστηκε να πει ότι «δεν αποτέλεσε αντικείμενο της επίσκεψής μου το θέμα αυτό», ενώ απαντώντας στο ίδιο ερώτημα, η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς, Γκ. Τσίμερ, είπε χαρακτηριστικά ότι προσωπικά θεωρεί «πάρα πολύ ωραίο, καταπληκτικό, το να έχουμε στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, έναν πολιτικό, Ευρωπαίο, να τεθεί επικεφαλής της προτάσεως της ευρωπαϊκής Αριστεράς».

Επιπλέον, κατά τις δηλώσεις του δίπλα στον Μάρτιν Σουλτς, ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης τόνισε πως «συμφωνήσαμε για την ανάγκη αλλαγής των συσχετισμών» αλλά και για «τον κρίσιμο ρόλο της Κομισιόν στην αντιμετώπιση της κρίσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο». Η αδιαπραγμάτευτη επιμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΕ και τους θεσμούς της ως πεδίο διεξόδου από την κρίση τονίστηκε και στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας με τον ευρωβουλευτή του κόμματος, Νίκο Χουντή. «Η δική μας η στρατηγική, η στρατηγική της κοινωνικής σωτηρίας στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, είναι μία φίλο-ευρωπαϊκή στρατηγική», ανέλυσε ο Αλέξης Τσίπρας.

Παράλληλα, η ηγεσία της Κουμουνδούρου καλλιεργεί τις προσδοκίες ότι η πολιτική αλλαγή σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα προκύψει από …μόνη της: «Είναι αναγκασμένη η ευρωπαϊκή ηγεσία να πάρει αποφάσεις ή αλλιώς θα βρεθούμε πολύ γρήγορα μπροστά σε αδιέξοδα που θα αφορούν το ίδιο το μέλλον και την ίδια τη συνοχή της Ευρώπης», είπε ο Αλέξης Τσίπρας για να συμπληρώσει ότι μόνος αρωγός σε αυτή την κατεύθυνση είναι οι …εκλογές: «Θα αναγκαστεί η ευρωπαϊκή ηγεσία, σε αλλαγή προσανατολισμού και σε διορθώσεις», τόνισε για μια ακόμη φορά, προσθέτοντας: «Εάν το αποτέλεσμα των εκλογικών αναμετρήσεων και στις χώρες ξεχωριστά αλλά και ιδιαίτερα στις ευρωπαϊκές εκλογές, δώσει και ένα ισχυρό μήνυμα αλλαγής, νομίζω ότι, τότε θα μπορούμε, να μιλάμε και να ελπίζουμε για αλλαγή πορείας».

Πάντως, η πρόταση για το χρέος που κόμισε στις Βρυξέλλες ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν συνιστά κάποια τομή με την ακολουθούμενη σήμερα πολιτική. Οι προτάσεις που ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας στον πρόεδρο της Ευρωομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, Χ. Σβόμποντα, ήταν για παράδειγμα η σύγκληση Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για το χρέος και ένα πρόγραμμα επενδύσεων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 7-10-2013)

Η διπλή προεκλογική γλώσσα του Αλέξη Τσίπρα

Πολιτικός λόγος πασπαρτού, με χτυπητές αντιφάσεις και σκόπιμες ασάφειες χαρακτήρισαν την άκρως προεκλογικού χαρακτήρα παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη φετινή ΔΕΘ. «Ίσως να μην ξέρω ποιος είμαι, αλλά μπορώ να γίνω αυτός που θες» σαν να είπε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ στο ετερόκλιτο ακροατήριό του. Ο κόσμος της Αριστεράς που συγκεντρώθηκε στη λεωφόρο Νίκης την προηγούμενη Παρασκευή, οι εκπρόσωποι των «παραγωγικών φορέων» που κλήθηκαν στο «Βελλίδειο» την επομένη και βέβαια, το τηλεοπτικό κοινό της καθιερωμένης συνέντευξης Τύπου, απομονώνοντας φράσεις, ο καθένας εντόπισε πιθανότατα σε κάποια από τις παρεμβάσεις του Αλέξη Τσίπρα τις προσδοκίες του. Το σύνολο όμως συνιστά ένα πλαίσιο με μεγάλες εσωτερικές αντινομίες.

«Εάν πρόκειται για την κυριαρχία της χώρας και την αξιοπρέπεια του λαού μας, εμείς δεν θα διστάσουμε», είπε αφήνοντας μετέωρη την απειλή ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για τη στάση που θα κρατήσει έναντι των δανειστών κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης του Μνημονίου και των δανείων. Και στο «Βελλίδειο» επανέλαβε: «Θα εφαρμόσουμε το κυβερνητικό πρόγραμμά μας, ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές». Την ίδια στιγμή όμως πρόσθεσε απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου: «Δεν είναι επιλογή μας μονομερείς ενέργειες σε σχέση με το χρέος και το ξέρετε πάρα πολύ καλά αυτό». Και παράλληλα, περιέγραψε την προτεινόμενη λύση διεξόδου ως λύση «win win, μια λύση που θα είναι επωφελής για όλους». Σε αυτή την κατάσταση όπου όλοι θα είναι ευχαριστημένοι, η χώρα θα εκπληρώνει «σε ένα βάθος χρόνου ένα μέρος των υποχρεώσεών μας». Άλλωστε, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ εγγράφεται «στο πλαίσιο μιας νέας, ολιστικής και ευρωπαϊκής προσέγγισης στο πρόβλημα χρέους της ευρωζώνης».

«Ίσως να μην ξέρω ποιος είμαι, αλλά μπορώ να γίνω αυτός που θες» σαν να είπε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ

Αρκετοί είπαν πως οι παρεμβάσεις του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη είχαν έντονο αριστερό πρόσημο. Και πράγματι, στην ανοιχτή συγκέντρωση του Λευκού Πύργου έκανε αναφορές στη «Φεντερασιόν», ενώ στη συνέντευξη Τύπου διαβεβαίωσε πως «εμείς δεν πρόκειται ούτε την ψυχή μας να χάσουμε ούτε τις αξίες μας και τις αρχές μας να πουλήσουμε», συμπληρώνοντας παραστατικά ότι «νερό στο κρασί μας δεν πρόκειται να βάλουμε». Παράλληλα όμως, υπήρχε και ένα άλλο προφίλ. Η κυβέρνηση υπό τον ΣΥΡΙΖΑ, υποστήριξε ο πρόεδρός του, ακόμη και αν έχει απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο θα είναι «κυβέρνηση όλων των Ελλήνων και θα στελεχωθεί από ικανούς, άξιους και έντιμους». Στόχος είναι να «στηριχθεί από ευρύτερες δυνάμεις», αφού το έργο της ανόρθωσης «παίρνει διαστάσεις εθνικής σημασίας». Την ίδια στιγμή και με αφορμή τις επιθέσεις της Χρυσής Αυγής, ο Αλέξης Τσίπρας για πρώτη φορά απευθύνθηκε τόσο άμεσα «στο δημοκρατικό κόσμο της Νέας Δημοκρατίας και στα δημοκρατικά της στελέχη».

Για το αριστερό ακροατήριο που ανησυχεί για τις τυχόν μετατοπίσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο αρχηγός της διαβεβαίωσε πως «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα με δυναμική όταν ο λαός μας βρίσκεται στους δρόμους και διεκδικεί», εξηγώντας ότι είναι «ένα κόμμα άμεσα συναρτημένο με τα κοινωνικά κινήματα, τη λαϊκή κινητοποίηση». Και στο ίδιο πνεύμα είπε απευθυνόμενος στην κυβέρνηση: «Δεν θα φύγετε από μόνοι σας, ο λαός θα σας ρίξει, με το όχι του, με την ανυπακοή, με τους αγώνες, με την αντίσταση». Για τους «νυκοκυραίους» όμως που ακούν για τα κινήματα και απομακρύνονται, ο Αλέξης Τσίπρας είχε καθησυχαστικά λόγια, ότι «ο ρόλος μας θα είναι ρόλος σταθεροποιητικός», γιατί «είμαστε δύναμη ομαλότητας». Η κυβέρνηση Σαμαρά, δήλωσε από το μικρόφωνο της ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας, «θα πέσει από τη λαϊκή κινητοποίηση». Όμως με αφορμή τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τόνισε ότι «χρειάζεται ομαλότητα και σταθερότητα για να προχωρήσουμε μπροστά».

Άλλωστε, η αριστερή ταυτότητα για την Κουμουνδούρου είναι μάλλον μια ηθική κατηγορία χωρίς πολιτικές απολήξεις, αφού η ηγεσία κάνει λόγο επανειλημμένα για «λύσεις βιώσιμες, ρεαλιστικές και εφικτές», οι οποίες όπως παραδέχτηκε ο Αλέξης Τσίπρας, «δεν έχουν δυστυχώς ή ευτυχώς, ένα ιδιαίτερο ιδεολογικό πρόσημο». Στην εποχή που κάποιοι υποστηρίζουν ψευδώς ότι οι ιδεολογίες καταρρέουν και ότι τα όρια μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς θολώνουν, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει στους παραγωγικούς φορείς ότι «το πρωτογενές πλεόνασμα είναι για μας σταθερή πολιτική επιλογή». Την ίδια στιγμή, ένα προωθημένο αριστερό αίτημα, την «εθνικοποίηση των τραπεζών», που επανέλαβε σε όλους τους τόνους ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη, το χρησιμοποίησε ως επιχείρημα για να πείσει …εργοδότες: Ο δημόσιος έλεγχος στο τραπεζικό σύστημα, ισχυρίστηκε, θα επιβληθεί «ώστε οι τράπεζες να λειτουργήσουν ως χρηματοδοτικά εργαλεία, με ιδιαίτερο βάρος στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας».

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 22-9-2013)

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ εμπνέει εμπιστοσύνη στον ΣΕΒ;

sebd1-tsipras-2Ασφαλώς και δεν οφείλει το γραφείο του Αλέξη Τσίπρα εξηγήσεις για κάθε επιστολή που έχει παραλήπτη τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, όμως κάποια γράμματα έχουν τη σημασία τους. Όταν μάλιστα αποστολέας είναι ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, τότε η ίδια η επικοινωνία λέει πολλά, χωρίς απαραιτήτως να εμπεριέχονται αυτά στο ίδιο το κείμενο. Η επιστολή του Δημήτρη Δασκαλόπουλου πάντως, με την οποία ο πρόεδρος του ΣΕΒ εξέφρασε τα συγχαρητήριά του για την «επιτυχή έκβαση του συνεδρίου σας και προσωπικά για την εκλογή» του Αλέξη Τσίπρα, είχε και σαφή μηνύματα. «Θεωρώ ότι πράγματι ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαία παράταξη ανταποκρίνεται στη λαϊκή εντολή της 5ης Μαΐου 2012, προσδίδει αυξημένη βαρύτητα –και ευθύνη– στον πολιτικό λόγο και ρόλο του και αντικειμενικά διευρύνει το πεδίο των κοινωνικών συμμαχιών του», αναλύει ο εκπρόσωπος των βιομηχάνων για να υπογραμμίσει αμέσως μετά: «Και τούτο συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός σαφέστερου και σταθερότερου πολιτικού σκηνικού». Και παρακάτω, προσθέτει με ίδια διάθεση: «Οι καιροί επιτάσσουν να γίνουμε όλοι μας πιο ριζοσπαστικοί, αλλά ταυτόχρονα και πιο ρεαλιστικοί καθώς κρινόμαστε από μια κοινωνία που αναζητεί απελπισμένα διέξοδο, έχοντας φτάσει στα όρια της αντοχής της».

Το πώς αντιλαμβάνεται τη ριζοσπαστικότητα ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος, είναι εύκολο να το διαπιστώσει κανείς, αν για παράδειγμα ανατρέξει στην ομιλία του κατά την τελευταία Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, τον Μάιο, όπου περιέγραψε «δύο βρόγχους» στο λαιμό της χώρας: «Τα αντιαναπτυξιακά μνημόνια και το αναχρονιστικό κράτος». Το πώς βλέπει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το ρόλο των επιχειρήσεων στο σχέδιό του για την «παραγωγική ανασυγκρότηση» το ανέπτυξε πιο πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στον Επενδυτή του προηγούμενου Σαββάτου, όπου ανέλυσε ότι στην επιδιωκόμενη από το κόμμα του ανάπτυξη «μπορούν να παίξουν ρόλο και ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας». Εξήγησε μάλιστα ότι αυτό μπορεί να γίνει αν ο ιδιωτικός τομέας «αξιοποιήσει πραγματικά παραγωγικά πλεονεκτήματα … αντί να κυνηγάει υψηλές κερδοφορίες μέσα από το αφορολόγητο, τους μισθούς Κίνας και τις αποικιοκρατικής έμπνευσης Ειδικές Οικονομικές Ζώνες».

Το πεδίο συνεννόησης λοιπόν μεταξύ μιας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και της «παραγωγικής τάξης» των βιομηχάνων έχει προδιαγραφεί: Πρώτον, το «σαφές και σταθερό πολιτικό σκηνικό» που μπορεί να εγγυηθεί ένα κόμμα που μένει σταθερά προσηλωμένο στην ευρωπαϊκή προοπτική και συγκεκριμένα, στη ζώνη του ευρώ. Δεύτερον, η «ενιαία παράταξη» που έχει τακτοποιήσει την εξ αριστερών διαφωνία και έχει διαλύσει αποφασιστικά το νεφέλωμα των κινηματικών συνιστωσών. Τρίτον, η ριζοσπαστικότητα μετά ρεαλισμού, το μεταρρυθμιστικό δηλαδή κοκτέιλ που προχωρά μεν σε τομές, αλλά δεν αμφισβητεί το γενικότερο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο.

Σε αυτό το κλίμα άλλωστε κινούνται οι ηγετικοί κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ μετά το Συνέδριο, το οποίο σημάδεψε από τη μια πλευρά η απόρριψη των αριστερών θέσεων περί διαγραφής χρέους και στάσης πληρωμών και από την άλλη, η υιοθέτηση στην πολιτική απόφαση γενικών θέσεων που μένουν να συμπληρωθούν στην πράξη. Το μετασυνεδριακό πνεύμα, όπως φάνηκε στην πρώτη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το περασμένο Σάββατο, μπορεί να συμπυκνωθεί στα λόγια του νέου γραμματέα, Δημήτρη Βίτσα, ότι τώρα είναι η ώρα για «εξειδίκευση και βάθεμα του προγράμματος». Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η περίοδος που ξεκινά αμέσως μετά το καλοκαίρι θα γίνει αφορμή για κωδικοποίηση θέσεων εκ μέρους της ηγεσίας, που αισθάνεται ότι έχει λάβει «λευκή επιταγή» από το Συνέδριο, προκειμένου να εξειδικεύσει την κυβερνητική της πρόταση, με βάση τις γενικές αφετηρίες του συνεδρίου.

Η Αριστερή Πλατφόρμα πάντως, αν και παρούσα στην πορεία, κρατά αποστάσεις από την ηγεσία. Αυτό συμβολικά εκφράστηκε στην Κεντρική Επιτροπή, με τα «λευκά» των στελεχών της στην εκλογή του γραμματέα, αλλά και με τη συνειδητή υποεκπροσώπησή της στη νέα Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, από την οποία απουσιάζουν τα κορυφαία στελέχη της αριστερής διαφωνίας, πλην του Αντώνη Νταβανέλλου (υπεύθυνος για τα κινήματα και τη συνδικαλιστική δράση). Με μια επιτυχημένη εκδήλωση την Πέμπτη, η Αριστερή Πλατφόρμα φαίνεται ότι διεκδικεί ενεργό ρόλο σαν αριστερό αντίβαρο, χωρίς πάντως διάθεση παραχωρήσεων ή ρήξεων.

«Αυτά που λέμε, πολύ σύντομα, θα κληθούμε να τα εφαρμόσουμε», είναι μια φράση που λέει συχνά πια ο Αλέξης Τσίπρας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ρεαλιστικών προσαρμογών στη «γραμμή». Φράση που χαρακτήρισε τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής είναι επίσης και η «αμφίπλευρη διεύρυνση», που συνοδεύτηκε με νέο άνοιγμα του Αλέξη Τσίπρα στους ΠΑΣΟΚογενείς, η συμπόρευση με τους οποίους χαρακτηρίστηκε (κατόπιν «εορτής» και …μαυρίσματός τους στο συνέδριο) «αδιαπραγμάτευτη στρατηγική επιλογή». Το ΔΗΚΚΙ πάντως ήδη ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το ΣΥΡΙΖΑ, με τον Παναγιώτη Μαντά να υποστηρίζει το Σάββατο «θα είμαστε και πάλι μαζί στους κοινούς αγώνες».

(Δημοσιεύτηκε στο Πριν, 28/7/2013)